O czym jest ten film
- Anthropic rozwija projekty w Claude Code w kierunku stałego miejsca do zlecania i koordynowania pracy agentów.
- Główna rozmowa ma rozdzielać zadania między osobne wątki, które mogą uruchamiać dalsze działania.
- Wątki działają w chmurze, więc praca może trwać także po zamknięciu komputera.
- Każdy wątek ma korzystać z repozytoriów, plików, instrukcji i pamięci przypisanych do projektu.
- Biblioteka projektu ma gromadzić zarówno materiały dodane przez użytkownika, jak i wyniki pracy Claude’a.
- Gdy materiałów jest zbyt dużo, Claude ma wyszukiwać potrzebne fragmenty zamiast wczytywać wszystko naraz.
- Anthropic zapowiada udostępnianie projektów w zespołach z różnymi poziomami dostępu.
- Autor widzi w tych zmianach zalążek systemu, w którym wspólna wiedza i podział pracy znajdują się w jednym miejscu.
- Rozwiązanie jest na wczesnym etapie, a autor nie miał jeszcze dostępu, by je samodzielnie sprawdzić.
- Własne systemy agentowe nadal mogą mieć przewagę tam, gdzie liczą się lokalne pliki, szczegółowe zasady pracy i dopracowana pamięć organizacji.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Traktuj projekt jako miejsce do zlecania pracy
Na czym polega: W nowym modelu jedna główna rozmowa ma przyjmować cel i kierować zadania do osobnych wątków.
Jak stosować: Opisuj cel, oczekiwany rezultat i ograniczenia tak, jak przy przekazywaniu zadania osobie koordynującej zespół.
Na co uważać: Autor nie sprawdził jeszcze, jak trafnie Claude wybiera między utworzeniem nowego wątku a powrotem do istniejącego.
2.Rozdzielaj większe zadania na wątki
Na czym polega: Osobne wątki mają własny kontekst i mogą prowadzić równoległą pracę, zamiast obciążać jedną rozmowę wszystkimi szczegółami.
Jak stosować: Przy większym projekcie wyodrębnij zadania, które da się wykonać niezależnie, i jasno określ oczekiwany wynik każdego z nich.
Na co uważać: Dodatkowe wątki mogą zwiększać zużycie tokenów; przy drobnych zadaniach korzyść może być niewielka.
3.Przygotuj wiedzę projektu, zanim zaczniesz delegować
Na czym polega: Wątki mają otrzymywać dostęp do repozytoriów, przesłanych plików, instrukcji projektu i zapisanych wcześniej decyzji.
Jak stosować: Uporządkuj materiały źródłowe oraz instrukcje, aby każdy wątek zaczynał pracę z właściwymi informacjami.
Na co uważać: Samo dołączenie plików nie zastępuje dopracowanych zasad, które wyjaśniają, jak organizacja podejmuje decyzje i wykonuje zadania.
4.Zapisuj decyzje, które mają przetrwać pojedynczą rozmowę
Na czym polega: Plik memory.md ma przenosić ustalenia między wątkami projektu.
Jak stosować: Dbaj o to, by w pamięci znajdowały się aktualne decyzje, ich uzasadnienie i zasady istotne dla kolejnych zadań.
Na co uważać: Wspólna pamięć jest przydatna tylko wtedy, gdy nie utrwala nieaktualnych lub sprzecznych ustaleń.
5.Korzystaj z wyszukiwania wiedzy w dużych projektach
Na czym polega: Po przekroczeniu limitu kontekstu Claude ma wyszukiwać fragmenty potrzebne do danego pytania, zamiast wczytywać wszystkie pliki.
Jak stosować: Jeśli projekt rozrósł się do wielu dokumentów, sprawdź, czy odpowiedź opiera się na właściwych materiałach i uwzględnia ważne wyjątki.
Na co uważać: Autor nie testował jeszcze jakości tego mechanizmu. Wyszukiwanie może pominąć istotny fragment.
6.Pilnuj wyników pracy w bibliotece projektu
Na czym polega: Biblioteka ma zbierać pliki dodane do projektu oraz te wytworzone przez Claude’a.
Jak stosować: Używaj jej jako punktu odniesienia przy kolejnych zadaniach, aby nie szukać rezultatów w wielu rozmowach.
Na co uważać: Samo przechowywanie wyników nie mówi, która wersja jest zatwierdzona. Taką zasadę trzeba ustalić w zespole.
7.Dopasuj dostęp do roli członka zespołu
Na czym polega: W planach Team i Enterprise mają pojawić się uprawnienia pozwalające przeglądać lub edytować projekt, także przy udostępnianiu przez adres e-mail albo całej organizacji.
Jak stosować: Daj dostęp do odczytu osobom, które muszą znać ustalenia, a możliwość edycji tym, które odpowiadają za ich zmianę.
Na co uważać: Zapowiadane poziomy dostępu trzeba ocenić w praktyce. Mogą nie odpowiadać dokładnie sposobowi, w jaki działa konkretny zespół.
8.Uwzględnij ograniczenia pracy w chmurze
Na czym polega: Wątki mają działać po zamknięciu laptopa, ale obecna wersja nie widzi lokalnych plików ani lokalnych narzędzi.
Jak stosować: Kieruj do niej zadania, których materiały i potrzebne narzędzia są dostępne w środowisku projektu.
Na co uważać: Jeśli proces zależy od zasobów na komputerze, przed przeniesieniem go do nowego projektu sprawdź, czy da się zapewnić do nich dostęp.
9.Sprawdź, gdzie działają integracje
Na czym polega: Według autora główna rozmowa nie korzysta bezpośrednio z konektorów, takich jak MCP; robią to poszczególne wątki.
Jak stosować: Przy zadaniach wymagających zewnętrznych narzędzi upewnij się, że właściwy wątek ma potrzebną integrację.
Na co uważać: Nie zakładaj, że możliwości dostępne w wątku są automatycznie dostępne rozmowie, która koordynuje pracę.
10.Oceniaj własny system agentowy po rezultatach
Na czym polega: Anthropic wbudowuje w produkt część funkcji, dla których użytkownicy tworzyli własne systemy. Autor uważa jednak, że gotowe rozwiązanie nie obejmuje jeszcze całej ich wiedzy i sposobu pracy.
Jak stosować: Porównaj własny system z nowymi projektami zadanie po zadaniu: pamięć, procedury, zasoby marki, uprawnienia i dostęp do narzędzi.
Na co uważać: Nie przywiązuj się do własnej struktury tylko dlatego, że już powstała. Jeśli funkcja wbudowana w produkt osiąga ten sam wynik, warto rozważyć prostsze rozwiązanie.
Redakcyjne tłumaczenie
Od projektu z osobnymi rozmowami do jednej rozmowy koordynującej
Jeśli przez ostatnie pół roku budowaliście na Claude’zie własny system agentowy — z pamięcią, materiałami opisującymi markę i uprawnieniami dla zespołu — Anthropic właśnie zaczyna wprowadzać podobne rozwiązanie do swojego produktu. To wciąż wczesna wersja: działa tylko w Claude Code, jeszcze nie w Claude Chat ani Cowork, i ma swoje niedociągnięcia. Pokazuje jednak wyraźnie, w jakim kierunku firma zmierza.
Projekty od dawna są dostępne w Claude Chat i Cowork. Można do nich dołączyć materiały, z których Claude ma korzystać w kolejnych rozmowach. W moim projekcie dotyczącym pisania tekstów znajdują się na przykład poradniki o tworzeniu początków filmów na YouTube i wpisów na LinkedIn. W podobny sposób można dodać dokumenty marki, opis oferty i pliki referencyjne. Projekt ma też instrukcje obowiązujące w jego rozmowach oraz własną pamięć. Dzięki temu nowa rozmowa może korzystać z wiedzy zgromadzonej wcześniej.
Nowa wersja zachowuje te elementy, ale zmienia sposób organizacji pracy. Dotychczas każdą rozmowę trzeba było rozpocząć osobno. Rozmowy należały do tego samego projektu, lecz nie współpracowały ze sobą bezpośrednio. Przy dużym zadaniu wracał też problem limitu kontekstu: kiedy rozmowa stawała się zbyt obszerna, należało zacząć kolejną.
Na tym właśnie skupił się Anthropic. Z przedstawionego przez firmę opisu wynika, że projekt ma teraz działać jak jedna, długo prowadzona rozmowa. Jej rolą jest kierowanie pracą, a nie samodzielne wykonywanie każdego zadania. Podajecie jej cel, a ona otwiera wątki odpowiedzialne za poszczególne części. Każdy wątek jest osobną sesją Claude Code w chmurze, działającą na własnej gałęzi, i może uruchamiać dalsze działania lub agentów pomocniczych. Poszczególne wątki mają też własny kontekst.
W praktyce przypomina to przekazanie zadania osobie prowadzącej zespół. Zamiast otwierać Claude Code i kolejne okna do kolejnych prac, opisujecie zadanie w głównej rozmowie. System ma zdecydować, czy utworzyć nowy wątek, czy wrócić do już prowadzonego. Ponieważ wątki działają w chmurze, mogą kontynuować pracę po zamknięciu laptopa — choć wiążą się z tym ograniczenia, do których jeszcze wrócę.
Podobny sposób działania budowaliśmy dotąd sami w ramach Agent OS: agent koordynował zadania i kierował je do agentów pomocniczych. Teraz Anthropic zaczyna umieszczać tę funkcję bezpośrednio w produkcie. Nowe projekty są udostępniane stopniowo użytkownikom planów Pro i Max. Sam nie mam jeszcze dostępu, więc nie mogłem ich przetestować.
Wątki mają znać cały projekt
Sam podział pracy niewiele daje, jeśli wątek nie zna firmy i zadania, nad którym pracuje. To był jeden z powodów, dla których tworzyliśmy Agent OS. Anthropic uwzględnił tę potrzebę w nowej wersji projektów.
Każdy wątek ma otrzymywać repozytoria przypisane do projektu, przesłane pliki i instrukcje. Ma też korzystać z pliku memory.md, który przenosi ustalenia między rozmowami. Dotąd sesje były od siebie oddzielone. Claude mógł znaleźć informacje z innych rozmów, ale trzeba było wyraźnie polecić mu ich przeszukanie. W nowym układzie zadania są rozdzielone na wątki, a wiedza projektu pozostaje dla nich wspólna.
Wątki mają również wczytywać pliki CLAUDE.md, umiejętności i wtyczki z repozytoriów projektu. Dzięki temu mogą korzystać z przygotowanych wcześniej zasad pisania w stylu marki, materiałów wizualnych i procedur zapisanych jako umiejętności. Anthropic dodaje ponadto kartę biblioteki, w której mają znaleźć się zarówno pliki dostarczone przez użytkownika, jak i wyniki pracy Claude’a. Łatwiej będzie wrócić do gotowego materiału bez przeszukiwania kilkunastu sesji.
Tak wyobrażam sobie rozmowę, z której zleca się pracę zespołowi: poszczególne osoby zajmują się swoimi zadaniami, ale ustalenia i rezultaty pozostają w jednym projekcie. Anthropic zapowiada, że z czasem nowe rozwiązania trafią także do Claude Chat i Cowork. Na razie dotyczą Claude Code.
Wyszukiwanie zamiast wczytywania wszystkich plików
Jedna z najciekawszych zmian dotyczy zarządzania kontekstem. Kto intensywnie korzystał z Claude’a, zapewne widział, jak przy obszernym projekcie model zaczyna pomijać wcześniejsze informacje. Dochodzi do tego, gdy materiały i historia rozmowy zbliżają się do limitu tego, co może naraz uwzględnić. Wcześniej trzeba było usuwać część plików, dzielić projekt albo otwierać nową rozmowę. Claude oferował sposoby obejścia tego problemu, ale wymagało to dodatkowej pracy.
Nowe projekty mają dostać mechanizm wyszukiwania w zgromadzonej wiedzy. Zamiast dołączać każdy plik do każdej rozmowy, Claude ma wyszukać fragmenty potrzebne do odpowiedzi na konkretne pytanie. To podejście znane jako RAG, czyli generowanie odpowiedzi na podstawie wyszukanych materiałów. Użytkownik nie powinien musieć go samodzielnie konfigurować: wyszukiwanie ma działać w tle. Kiedy projekt znów mieści się w limicie kontekstu, system może ponownie wczytywać materiały w całości.
Nie wiemy jeszcze, jak dobrze zadziała to w praktyce. Sam nie miałem okazji tego sprawdzić. Kierunek jest jednak zrozumiały: twórcy własnych systemów agentowych, w tym ja, od dawna budują podobne mechanizmy pamięci. Nasz system dodatkowo porządkuje znalezione wyniki według przydatności, wskazuje źródła i korzysta z wyszukiwania semantycznego. Wersja Anthropic wygląda na rozwiązanie początkowe, ale ma dużą zaletę — nie wymaga od użytkownika budowania całego mechanizmu od podstaw. Firma opublikowała też osobny przewodnik po wyszukiwaniu w projektach.
Wspólna wiedza i uprawnienia dla zespołu
Najważniejsza zmiana może dotyczyć pracy kilku osób, choć ta część wygląda na najmniej dopracowaną. Wyobraźcie sobie, że pracujemy nad tym samym projektem. Każde z nas zajmuje się innym obszarem, lecz ja muszę znać decyzje podjęte przez was. Gdy każdy działa we własnym środowisku Claude Code, przekazywanie takich ustaleń staje się problemem.
Tu pojawia się udostępnianie projektu i współpraca. Użytkownicy planów Team i Enterprise mają móc nadawać różne poziomy dostępu. Część osób będzie mogła przeglądać dane i decyzje, a część także je edytować. Projekt ma dać się udostępnić przez adres e-mail lub w całej organizacji. Jeśli mam dostęp tylko do odczytu, mogę zapoznać się z ustaleniami, ale nie mogę ich zmieniać.
Po połączeniu tej funkcji z wątkami działającymi w tle widać zalążek systemu pracy zespołu. W jednym miejscu znajduje się wiedza, z jednej głównej rozmowy wychodzą zadania, a właściciel projektu decyduje, kto ma dostęp do informacji i kto może je zmieniać. Właśnie do takiego celu miały służyć budowane przez użytkowników systemy Agent OS. Potrzebę wersji zespołowej wskazało 67% członków naszej społeczności.
Czy własny Agent OS przestaje być potrzebny?
Anthropic dostrzegł, dlaczego ludzie tworzyli własne systemy agentowe: chcieli podać jeden cel, uruchomić cały proces pracy i dostarczać agentom właściwe informacje we właściwym momencie. Firma zaczęła wbudowywać te możliwości w Claude’a. Uważam to za dobrą wiadomość i spodziewałem się, że prędzej czy później tak się stanie.
Nie sądzę jednak, by już dziś usuwało to potrzebę korzystania z własnego Agent OS. Po pierwsze, nowa wersja nie jest jeszcze kompletna. Działa tylko w Claude Code; obsługa Claude Chat i Cowork ma przyjść później. Wątki pracują w chmurze, więc nie widzą lokalnych plików ani narzędzi na komputerze. Główna rozmowa nie korzysta też bezpośrednio z konektorów, takich jak MCP — robią to osobne wątki. Pozostaje pytanie, czy nawet proste zadanie będzie wymagało uruchomienia własnego wątku i dodatkowego zużycia tokenów.
Po drugie, Anthropic dostarczył na razie podstawę takiego systemu. O jego użyteczności decyduje również to, co zostanie na niej zbudowane: pamięć odróżniająca dane osobiste od wspólnych, umiejętności opisujące rzeczywisty sposób pracy firmy, dopracowana przez miesiące wiedza o marce oraz uprawnienia odpowiadające temu, jak naprawdę działa zespół. Folder z dokumentami nie zastąpi automatycznie tych ustaleń.
Jestem przekonany, że Anthropic i inni dostawcy będą stopniowo przejmować funkcje, które dziś zapewniają własne systemy agentowe. Gdy gotowy produkt pozwoli osiągnąć ten sam rezultat, sami chętnie na niego przejdziemy. Celem nigdy nie było przecież utrzymywanie złożonej struktury plików dla niej samej. Na razie osoby, które chcą wypróbować naszą pamięć, zestaw umiejętności i rozwiązania do pracy zespołowej, znajdą je w społeczności podlinkowanej pod filmem.