O czym jest ten film
- Riley Brown chce w 2027 roku zbudować prosty telefon, którego głównym interfejsem byłaby rozmowa z agentem AI. Najpierw sprawdza, czy potrafi przygotować dla niego materiały promocyjne.
- Na podstawie obrazu wygenerowanego w Higgs Field zleca Codexowi stworzenie modelu telefonu w Blenderze.
- Instaluje wtyczkę Higgs Field i prosi Astrę o trzydziestosekundową reklamę, wykorzystującą ujęcia modelu 3D.
- Astra planuje sceny, przekazuje obrazy do generatora wideo, a następnie składa i sprawdza gotowy materiał.
- Brown poprawia końcówkę reklamy, prosi o różne widoki ekranu telefonu i wydłuża film do minuty.
- Zleca przygotowanie strony produktu, na której umieszcza film oraz wygenerowane obrazy.
- Tworzy krótkie filmy w stylu UGC: wypowiedzi osób pokazujących telefon i opowiadających, do czego miałby służyć.
- Przez kolejne 30–60 minut dopracowuje filmy, przygotowuje wersję przypominającą materiał premierowy i poprawia stronę.
- Pokazuje schemat pracy: model w Blenderze dostarcza spójnych widoków telefonu, Higgs Field tworzy sceny, a Codex ocenia wynik i składa materiał.
- Cały pokaz dotyczy promocji koncepcji produktu. Telefon nie został jeszcze zbudowany, choć bohaterowie wygenerowanych reklam mówią o nim tak, jakby już go używali.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Zacznij od rozpoznawalnego wyglądu produktu
Na czym polega: Punktem wyjścia był model 3D telefonu wykonany w Blenderze na podstawie jednego obrazu. Dzięki niemu kolejne ujęcia mogły przedstawiać ten sam przedmiot.
Jak stosować: Zanim zaczniesz tworzyć reklamy, przygotuj wizualny wzorzec produktu i widoki z kilku stron. Przekazuj je generatorowi przy tworzeniu kolejnych scen.
Na co uważać: Model może wyglądać przekonująco, choć przedstawia wyłącznie pomysł. Nie traktuj jego szczegółów jako potwierdzenia, że urządzenie da się wyprodukować w takiej postaci.
2.Podaj agentowi zadanie, ale określ też sposób pracy
Na czym polega: Brown poprosił Astrę o reklamę i wskazał, że ma użyć Blendera do przygotowania obrazów i ujęć dla Higgs Field, obejrzeć wynik oraz wprowadzić poprawki.
Jak stosować: W poleceniu określ format, długość, najważniejsze cechy produktu, dostępne materiały i sposób oceny gotowego filmu.
Na co uważać: Ogólne „zrób świetną reklamę” pozostawia zbyt wiele decyzji przypadkowi. Nawet szczegółowe polecenie nie zastąpi obejrzenia wyniku.
3.Utrzymuj spójność przedmiotu między ujęciami
Na czym polega: Model 3D dostarczał widoków telefonu z różnych stron. Codex sprawdzał później między innymi jego kształt, ekran i sposób, w jaki trzymają go postacie.
Jak stosować: Oglądaj film ujęcie po ujęciu. Sprawdzaj cechy, które widz łatwo rozpozna: klawiaturę, obudowę, ekran i proporcje.
Na co uważać: Płynny ruch kamery i atrakcyjne światło mogą odwrócić uwagę od błędów w samym produkcie.
4.Poprawiaj wskazany fragment, zachowując udane sceny
Na czym polega: Brownowi spodobała się pierwsza reklama, ale chciał zmienić jej końcówkę. Dołączył zrzut ekranu, wskazał potrzebne zmiany i poprosił o pozostawienie początku oraz muzyki.
Jak stosować: Przy kolejnej próbie pokaż konkretny kadr i opisz, co ma się zmienić. Wymień także elementy, które mają zostać zachowane.
Na co uważać: Po poprawce obejrzyj cały film. Zmiana jednej sceny może wpłynąć na rytm i ciągłość pozostałych.
5.Pokazuj różne stany interfejsu
Na czym polega: Autor zauważył, że ekran telefonu nie powinien wyglądać identycznie w każdym ujęciu. Poprosił o odmienne widoki interfejsu, w tym czytelny ekran z zegarem.
Jak stosować: Przygotuj kilka widoków ekranu pasujących do scen: rozmowę, zegar czy odpowiedź asystenta. Dopasuj je do tego, co reklama właśnie opowiada.
Na co uważać: Ekran musi pozostać czytelny i logiczny. Efektowny widok nie pomoże, jeśli jego treść przeczy opisowi urządzenia.
6.Przygotuj materiały do różnych zastosowań
Na czym polega: Z tego samego pomysłu powstały dłuższa reklama, film przypominający materiał premierowy, krótkie wypowiedzi w stylu UGC oraz strona produktu.
Jak stosować: Najpierw ustal cechy produktu i zbierz materiały wizualne. Potem wykorzystuj je w formatach odpowiadających różnym miejscom publikacji.
Na co uważać: Wspólny wygląd produktu nie oznacza, że jeden przekaz sprawdzi się wszędzie. Krótka wypowiedź do reklamy wymaga innego tempa niż film otwierający stronę.
7.Traktuj filmy UGC jako odrębny gatunek
Na czym polega: Brown zamówił dwie krótkie reklamy, w których kobieta i mężczyzna mówią swobodnie o telefonie. Później dopracował również wersje z inną scenerią i sposobem mówienia.
Jak stosować: Określ długość, osobę, miejsce nagrania i kilka korzyści, o których ma opowiedzieć. Oceń, czy wypowiedź brzmi naturalnie.
Na co uważać: Realistyczny wygląd może sprawić, że odbiorca uzna wygenerowaną osobę za prawdziwego użytkownika. Szczególnie uważnie sprawdzaj formę takich reklam, jeśli dotyczą produktu, którego jeszcze nie ma.
8.Oddziel możliwości planowane od działających funkcji
Na czym polega: Bohaterowie spotów opowiadają, że telefon pisze wiadomości, pomaga w nauce, planuje tydzień czy obsługuje kalendarz. W filmie autor przedstawia jednak urządzenie jako projekt na przyszłość.
Jak stosować: Przy ocenie reklamy wypisz wszystkie obietnice dotyczące funkcji. Sprawdź, które z nich można już pokazać na działającym produkcie, a które są jedynie założeniem.
Na co uważać: Atrakcyjny scenariusz łatwo zamienia pomysł w pozorne świadectwo użytkownika. To szczególnie istotne w reklamach pisanych w pierwszej osobie.
9.Włącz film w stronę, zamiast zostawiać go jako osobny plik
Na czym polega: Codex stworzył stronę z filmem i obrazami produktu. Po kolejnych poleceniach dodał animację telefonu oraz odtwarzanie filmu podczas przewijania.
Jak stosować: Przygotuj prostą stronę, na której można obejrzeć produkt i materiały w jednym miejscu. Sprawdź ją także podczas przewijania, bo wtedy ujawniają się problemy z tempem animacji.
Na co uważać: Efekty wizualne powinny pomagać zrozumieć produkt. Jeśli utrudniają obejrzenie filmu lub przeczytanie treści, wymagają poprawy.
10.Zarezerwuj czas na redakcję po pierwszym wyniku
Na czym polega: Pierwsze materiały powstały szybko, ale Brown poświęcił jeszcze od 30 minut do godziny na ich dopracowanie. Zmienił filmy UGC, materiał premierowy i wygląd strony.
Jak stosować: Planuj pracę w dwóch etapach: przygotowanie wersji roboczej oraz przegląd i poprawki. Zachowaj czas na ocenę obrazu, dźwięku, tekstu i spójności całej kampanii.
Na co uważać: „Gotowe” w odpowiedzi agenta oznacza, że pliki powstały. Nie oznacza, że nadają się już do publikacji.
Redakcyjne tłumaczenie
Pomysł na telefon, którego jeszcze nie ma
Od dawna chciałem zbudować prosty telefon, w którym cały interfejs byłby jedną rozmową tekstową. Jego najważniejszą funkcją byłby agent AI: pisałbym do niego, czego potrzebuję, a on zajmowałby się resztą. Zamierzam zbudować taki telefon w 2027 roku. Najpierw chcę jednak sprawdzić, czy potrafię go dobrze zaprezentować.
Dziś użyję GPT-6 Astra, Blendera i Higgs Field, aby na podstawie jednego obrazu przygotować filmową reklamę produktu, który jeszcze nie istnieje. Mam nadzieję, że na koniec będę miał materiał wideo wystarczająco dobry do działań promocyjnych.
Wczoraj wygenerowałem w Higgs Field obraz telefonu. Przekazałem go Codexowi i poprosiłem o wykonanie modelu 3D w Blenderze. Po około pięciu minutach mogłem już obejrzeć trójwymiarową wersję urządzenia, które chciałbym kiedyś zbudować. Na razie nazywam je roboczo Dumb Agent Phone.
Model jest ważny dla dalszej pracy. Można z niego przygotować obrazy i ujęcia pokazujące telefon pod różnymi kątami, a następnie przekazać je generatorowi wideo. Dzięki temu kolejne sceny mają wspólny punkt odniesienia.
Od modelu 3D do pierwszej reklamy
Do generowania filmów użyję wtyczki Higgs Field. Wyszukuję ją wśród wtyczek, instaluję, loguję się do usługi i zezwalam na połączenie. Potem mogę wskazać ją bezpośrednio w poleceniu.
Proszę Astrę o trzydziestosekundową reklamę wysokiej jakości. Polecenie jest mniej więcej takie: użyj Higgs Field, przygotuj w Blenderze obrazy i ujęcia dla generatora wideo, dokładnie przemyśl całość, obejrzyj wynik i popraw to, co wymaga poprawy.
Astra odpowiada, że oprze reklamę na fizycznej klawiaturze telefonu, srebrnej obudowie i ekranie z wiadomościami. Zapowiada przygotowanie ujęć w Blenderze, ożywienie ich za pomocą Higgs Field oraz złożenie i sprawdzenie trzydziestosekundowego filmu.
Mogę obserwować, jak wybiera modele do generowania wideo i przekazuje do Higgs Field obrazy przygotowane w Blenderze. Materiały źródłowe pojawiają się przy tworzonej reklamie. Higgs Field korzysta tu z modelu określanego w filmie jako Seed Dance 2.5. Generowanie dobrej jakości wideo zajmuje kilka minut, więc pozostaje poczekać na wynik.
Gotowy film otwieram w panelu bocznym. Kilka ujęć od razu mi się podoba. Telefon wygląda spójnie w kolejnych scenach, co było dla mnie szczególnie ważne. Chcę jednak zmienić końcowy fragment.
Robię zrzut ekranu sceny, o którą mi chodzi, i dołączam go do nowego polecenia. Proszę o dłuższe ujęcie oraz o to, by zawartość ekranu telefonu zmieniała się między scenami. Początek filmu i muzyka mają pozostać takie same. Całość ma teraz trwać minutę.
Po kolejnej próbie oglądam wersję z ujęciem przy basenie, sceną w plenerze z mocnym światłem i czytelnym ekranem zegara. Ta wersja podoba mi się bardziej. Telefon nadal potrzebuje nazwy, ale materiał pokazuje już, jak mógłby wyglądać w reklamie.
Jak współpracowały narzędzia
Poprosiłem Codexa, żeby przedstawił cały proces na schemacie. Sam podałem kierunek: pomysł na telefon, przykładowe ujęcia i muzykę. Codex zaplanował sceny, ich czas trwania oraz polecenia dla kolejnych narzędzi.
Blender posłużył do stworzenia modelu telefonu i przygotowania jego widoków z różnych stron. Higgs Field wykorzystał te materiały do budowania scen — między innymi przy basenie, w kawiarni i na zewnątrz — a następnie wygenerował ruch kamery, odbicia światła oraz postacie.
Codex sprawdzał rezultat: kształt telefonu, ekran, dłonie i inne szczegóły. Jeśli ujęcie wymagało poprawy, wracał do etapu pracy w Higgs Field. Na końcu składał materiał za pomocą FFmpeg w środowisku Higgs Field i przeprowadzał ostatnią kontrolę.
Strona produktu
Skoro mam już film, proszę o stronę produktu, na której będzie można go obejrzeć. Codex przygotowuje stronę dostępną w internecie i umieszcza na niej wideo. Dodaje też część obrazów wygenerowanych podczas wcześniejszej pracy. Mogę od razu wskazywać kolejne zmiany w Codexie.
To skłania mnie do przygotowania następnych materiałów. Chcę sprawdzić, czy z tej samej koncepcji da się zrobić krótkie reklamy, w których ktoś pokazuje telefon i mówi o nim własnymi słowami.
Krótkie filmy w stylu UGC
Proszę o dwa filmy trwające po 20–30 sekund: jeden z mężczyzną, drugi z kobietą. Mają przypominać nagrania osób, które właśnie dostały niewielki telefon i opowiadają znajomym, co je w nim zainteresowało. Wskazuję przykładowe tematy: rozmowa z agentem AI, pomoc przy e-mailach, wiadomościach i zadaniach szkolnych. Proszę też o kilka innych zastosowań.
(Informacja dodatkowa: UGC to skrót od angielskiego „user-generated content”, czyli treści tworzonych przez użytkowników. W reklamie określa się tak również materiały stylizowane na swobodne nagrania użytkowników.)
Ponownie wskazuję wtyczkę Higgs Field i czekam na wygenerowanie filmów. Zakładam, że potrwa to od pięciu do dziesięciu minut. Gdy pojawiają się odnośniki do gotowych materiałów, otwieram pierwszy.
Wygenerowana osoba mówi, że dostała telefon o nazwie „Agent” i może po prostu napisać do asystenta AI. Wspomina o szkicach e-maili, odpowiedziach na wiadomości i pomocy w nauce — przy czym w tej ostatniej chodzi o wyjaśnienie zadania, a nie samo podanie odpowiedzi.
W drugim filmie bohater pokazuje mały telefon z klawiaturą. Opowiada, że w jednej rozmowie może poprosić o przygotowanie e-maila, pomoc w odpowiedzi na wiadomość, wyjaśnienie zadania, zaplanowanie tygodnia, listę zakupów czy znalezienie miejsca na kolację.
Oba filmy robią na mnie dobre wrażenie. Postacie wyglądają realistycznie. Przy pobieżnym oglądaniu trudno byłoby mi od razu rozpoznać, że materiał został wygenerowany. Widzę w nich potencjał na krótkie reklamy.
Poprawki i wersja premierowa
Spędzam jeszcze od pół godziny do godziny na dopracowywaniu materiałów: krótkich filmów, dłuższej reklamy i strony.
W jednej z poprawionych wersji bohater trzyma telefon, pokazuje fizyczną klawiaturę i mówi, że asystent jest częścią urządzenia, a nie osobną aplikacją. Wymienia kalendarz, wiadomości i rezerwacje jako przykłady spraw, którymi taki asystent miałby się zajmować. Zwracam uwagę, jak naturalnie wygląda telefon w jego dłoni.
Przy kolejnym filmie zależy mi na swobodnej atmosferze rozmowy w samochodzie. Auto jest w ruchu, co dodatkowo utrudnia uzyskanie wiarygodnego ujęcia. Bohater pokazuje klawiaturę i tłumaczy, że zamiast otwierać kolejne aplikacje, po prostu mówi asystentowi, czego potrzebuje. Efekt bardzo mi się podoba.
Wcześniejsza, minutowa reklama przypominała klasyczny spot. Dopracowuję ją również w wersję, która bardziej pasuje do prezentacji nowego produktu. Do jej przygotowania także użyłem modelu Seed Dance 2.5.
Na koniec pokazuję poprawioną stronę. Wystarczyło kilka dodatkowych poleceń, by pojawiła się animacja telefonu. Podczas przewijania strony urządzenie wyłania się na ekranie, a film zaczyna się odtwarzać. Wszystkie przygotowane materiały łączą się teraz w jedną prezentację.
Co udało się przygotować
Cały proces zajął kilka godzin. Codex pomógł mi stworzyć w Blenderze model 3D telefonu, a następnie przekazywał jego obrazy do Higgs Field. Z użyciem generatorów wideo powstały reklama, dwa filmy w stylu UGC i materiał przypominający film premierowy. Na końcu przygotowałem stronę, która wykorzystuje te obrazy i filmy.
To wciąż materiały promujące pomysł na urządzenie, które dopiero planuję zbudować. W opisie filmu umieściłem również odnośnik do Higgs Field z informacją o zniżce sięgającej 50 procent przy rejestracji.