O czym jest ten film
- Leon van Zyl pokazuje, jak połączyć agenta AI z Blenderem i zlecić mu wykonanie modelu 3D.
- Do pracy potrzebne są Blender oraz aplikacja agenta, która może korzystać z komputera.
- Połączenie zapewnia serwer MCP, dzięki któremu agent wydaje polecenia Blenderowi.
- Autor używa aplikacji ChatGPT z modelem GPT-6 Astra; wskazuje też Claude jako możliwą alternatywę.
- Przykładowym projektem jest pączek z różowym lukrem i posypką, utworzony w około pięć minut.
- Agent przygotowuje także animację: pączek spada na talerz, ugina się przy lądowaniu, a posypka opada osobno.
- Gotową animację można wyeksportować jako film MP4.
- Ten sam model może trafić do przeglądarki jako obiekt, który użytkownik obraca, przybliża i animuje.
- Kontrola działania w przeglądarce pozwoliła agentowi wykryć problem z położeniem posypki po eksporcie.
- Autor pokazuje, jak wykorzystać animację na stronie cukierni, gdzie uruchamia się podczas przewijania.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Zacznij od agenta, który ma dostęp do komputera
Na czym polega: Agent musi móc pracować z Blenderem uruchomionym na Twoim urządzeniu. Według autora sama strona ChatGPT lub Claude nie wystarczy do pokazanej konfiguracji.
Jak stosować: Przygotuj aplikację komputerową agenta i sprawdź, czy ma włączoną funkcję obsługi komputera, zanim zaczniesz zlecać modelowanie.
Na co uważać: Dostęp do czatu nie oznacza jeszcze, że agent widzi lokalne programy i może nimi sterować.
2.Zainstaluj Blender i sprawdź jego wersję
Na czym polega: Blender jest bezpłatnym programem o otwartym kodzie. W pokazanej konfiguracji autor zwraca uwagę na potrzebę użycia najnowszej wersji.
Jak stosować: Pobierz program z blender.org, uruchom go i dopiero potem przejdź do łączenia z agentem.
Na co uważać: Starsza instalacja może utrudnić wykonanie kroków z instrukcji konfiguracji MCP, na którą powołuje się autor.
3.Połącz agenta z Blenderem przez MCP
Na czym polega: Serwer MCP pośredniczy w komunikacji między agentem a Blenderem. Dzięki temu polecenie wpisane w czacie może prowadzić do zmian w scenie 3D.
Jak stosować: Skorzystaj z instrukcji konfiguracji przywołanej w materiale. Możesz też podać jej adres agentowi z włączoną obsługą komputera i poprosić go o przeprowadzenie instalacji.
Na co uważać: Po skonfigurowaniu połączenia sprawdź, czy dodatek jest włączony. Jeśli agent go nie widzi, autor zaleca ponowne uruchomienie aplikacji i rozpoczęcie nowej rozmowy.
4.Wybierz model do pracy nad sceną
Na czym polega: Autor korzysta z GPT-6 Astra, ponieważ wysoko ocenia jego rozumienie przestrzeni trójwymiarowej. Wspomina również o możliwości pracy z Claude.
Jak stosować: W aplikacji autora trzeba utworzyć sesję w trybie Work, aby wybrać GPT-6 Astra. Przed rozpoczęciem sprawdź dostępność modelu w swoim trybie pracy.
Na co uważać: Ocena jakości modelu jest opinią autora opartą na pokazanych przykładach, a dostępność modeli i trybów może zależeć od używanej aplikacji.
5.Opisz model konkretnie
Na czym polega: Krótkie polecenie wystarczyło autorowi, by agent utworzył w Blenderze pączek z różowym lukrem i posypką.
Jak stosować: Podaj przedmiot oraz widoczne cechy, na których Ci zależy: kolor, materiały, dodatki i elementy sceny. Następnie obejrzyj wynik w Blenderze i zleć poprawki.
Na co uważać: Pierwszy efekt może wyglądać dobrze na podglądzie, ale szczegóły ułożenia obiektów warto sprawdzić z różnych stron.
6.Animację zlecaj jako kolejność zdarzeń
Na czym polega: Autor opisuje osobno spadanie pączka, jego ugięcie po zetknięciu z talerzem i późniejsze opadanie posypki.
Jak stosować: Napisz, co ma wydarzyć się najpierw, jak obiekt ma się zachować przy kontakcie z innym przedmiotem i co powinno nastąpić później.
Na co uważać: Samo polecenie „zrób animację” zostawia agentowi dużo swobody. Jeśli zależy Ci na konkretnym ruchu, nazwij go.
7.Obejrzyj ruch w samym Blenderze
Na czym polega: Agent pokazuje autorowi zrzuty podczas pracy, a gotową animację można odtworzyć na osi czasu Blendera.
Jak stosować: Uruchom odtwarzanie spacją lub przyciskiem podglądu i sprawdź, czy obiekty poruszają się we właściwym momencie oraz we właściwym miejscu.
Na co uważać: Ładny pojedynczy obraz nie potwierdza, że cały ruch jest poprawny.
8.Dobierz sposób eksportu do zastosowania
Na czym polega: Animację można zapisać jako MP4 albo wykorzystać model 3D w interaktywnej stronie.
Jak stosować: Wybierz film, gdy potrzebujesz gotowego ujęcia do montażu. Jeśli odbiorca ma obracać produkt, przybliżać go lub sterować odtwarzaniem, poproś agenta o wersję działającą w przeglądarce.
Na co uważać: Film i interaktywny obiekt dają odbiorcy inne możliwości. Ustal potrzebny format przed przygotowaniem końcowej wersji projektu.
9.Sprawdzaj wynik po przeniesieniu do przeglądarki
Na czym polega: W demonstracji posypka rozmijała się z pączkiem po eksporcie animacji. Agent wykrył problem podczas testu strony i rozpoczął poprawianie.
Jak stosować: Otwórz stronę, odtwórz animację, obróć model i sprawdź go także przy innej prędkości. Poprawki oceniaj w docelowym miejscu użycia.
Na co uważać: To, co działa w Blenderze, może wymagać korekty po eksporcie.
10.Projektuj animację razem ze stroną
Na czym polega: Autor umieścił pączek na stronie cukierni. Ruch uruchamia się podczas przewijania, a kolorystyka witryny nawiązuje do różowego lukru.
Jak stosować: Opisz agentowi zarówno zachowanie modelu na stronie, jak i wygląd otaczającego go projektu. Dzięki temu obiekt 3D będzie częścią prezentacji produktu.
Na co uważać: Sprawdź działanie całej strony, w tym moment uruchomienia animacji i przejście do dalszej treści.
Redakcyjne tłumaczenie
Od modelu w Blenderze do strony internetowej
Możemy dziś połączyć agenta AI, takiego jak Claude czy ChatGPT, z Blenderem i poprosić go o stworzenie modelu 3D. Na przykład tego pączka: ma lukier, posypkę i animację. Wszystko przygotował mój agent.
Sam model to dopiero początek. Można przenieść go z Blendera do projektu, z którego będą korzystać inni. Spójrzcie na stronę cukierni: gdy użytkownik ją przewija, pączek spada na talerz, lekko podskakuje po lądowaniu, a potem opada na niego posypka. Z tego samego modelu można też przygotować różne warianty produktu.
Agent poradzi sobie również z bardziej szczegółowymi przedmiotami. Przygotowałem w ten sposób model pistoletu, razem z ruchomymi częściami i animacją. Taki obiekt można wykorzystać w grze albo w scenie filmowej. Sam Blender jest darmowy i ma otwarty kod.
Pokażę, jak połączyć agenta z Blenderem, tworzyć w nim modele oraz używać ich we własnych projektach.
Czego potrzeba na początek
Wystarczą dwie rzeczy. Pierwsza to asystent AI, który ma dostęp do komputera. Korzystanie wyłącznie ze strony internetowej ChatGPT lub Claude nie wystarczy w pokazanym przeze mnie sposobie pracy, ponieważ agent musi połączyć się z Blenderem uruchomionym na moim urządzeniu.
Użyję aplikacji komputerowej ChatGPT i modelu GPT-6 Astra. Jeśli wolicie Claude, według mnie sprawdzi się także Fable 5.1.
Drugą potrzebną rzeczą jest Blender. Można go pobrać ze strony blender.org i zainstalować bez opłat. Kto chce wesprzeć twórców programu, może przekazać im darowiznę.
Po pierwszym uruchomieniu zobaczycie prostą scenę z sześcianem. Nie będzie to pełny kurs Blendera — sam nie uważam się za eksperta od tego programu — ale warto znać kilka podstaw. Przyciskami w prawym górnym rogu można zmieniać kąt oglądania sceny. Przytrzymanie środkowego przycisku myszy pozwala przesuwać widok, a kółko myszy służy do przybliżania i oddalania. Jest też przycisk widoku z kamery, który pokazuje scenę tak, jak zobaczy ją wirtualny aparat.
Nie będziemy jednak samodzielnie modelować ani animować. Te zadania zlecimy agentowi.
Jak połączyć agenta z Blenderem
Do połączenia potrzebny jest serwer MCP, który umożliwia agentowi komunikację z Blenderem. Najprościej poprosić samego agenta, by przeprowadził konfigurację.
W opisie filmu zamieściłem materiały pomocnicze, w tym instrukcję instalacji krok po kroku, na którą się powołuję. Zwróćcie uwagę na wymaganą wersję programu: do tej konfiguracji potrzebny jest najnowszy Blender. Można samodzielnie wykonać wszystkie opisane czynności, choć niektóre bywają trudne.
Ja kopiuję adres instrukcji i wracam do ChatGPT. Najpierw sprawdzam w ustawieniach profilu, czy włączona jest obsługa komputera. W aplikacji komputerowej Claude można postąpić podobnie. Następnie piszę: „Skonfiguruj serwer Blender MCP według tej instrukcji i połącz go z aplikacją ChatGPT. Skorzystaj z obsługi komputera”.
Agent przeczyta instrukcję, przejmie na czas pracy sterowanie komputerem i wykona potrzebne czynności. U siebie skonfigurowałem już połączenie wcześniej, więc przerywam ten pokaz. Przy pierwszej instalacji trzeba dać agentowi trochę czasu.
Po zakończeniu sprawdźcie, czy połączenie pojawiło się w używanej aplikacji. W moim ChatGPT wchodzę w ustawienia, następnie w „Plugins” i „MCP”. Widzę tam włączony dodatek Blendera. Jeśli agent początkowo go nie wykrywa, warto ponownie uruchomić aplikację komputerową. Polecam też otworzyć nową rozmowę.
Tworzę ją w trybie Work, ponieważ w chwili nagrywania właśnie tam mogę wybrać GPT-6 Astra; w zwykłym czacie ten model nie jest u mnie dostępny. Zależy mi na nim, bo moim zdaniem bardzo dobrze rozumie przestrzeń 3D, co pomaga przy modelowaniu i animacji.
Przygotowałem także bezpłatny poradnik konfiguracji, dostępny przez odsyłacz w opisie filmu. Obejmuje instalację wymaganych składników, dodatków do Blendera oraz połączenia MCP w narzędziu używanym do pracy z agentem. Może się przydać szczególnie osobom korzystającym z innego rozwiązania niż ChatGPT lub Claude.
Materiał sponsorowany: oddzielanie głosu od rozmów w tle
Zanim przejdę do modelowania, kilka słów o sponsorze filmu, firmie Krisp. Twórcy agentów głosowych znają ten problem: podczas pokazu wszystko działa dobrze, ale prawdziwy użytkownik dzwoni z kuchni, w której gra telewizor albo rozmawiają inne osoby. System zamieniający mowę na tekst zapisuje również ich słowa, a agent zaczyna odpowiadać na to, co usłyszał w tle. Zwykłe usuwanie szumu nie rozwiązuje problemu, bo zakłócenie też jest mową.
Narzędzie Krisp ma oddzielać głos głównego rozmówcy od pozostałych dźwięków, zanim nagranie trafi do systemu rozpoznawania mowy. W pokazanym przykładzie po jednej stronie widać surowy zapis z mikrofonu, zawierający przypadkowe słowa z tła, a po drugiej — wynik po odseparowaniu głosu.
Według danych przedstawionych przez sponsora, w pomiarach obejmujących dziesięć systemów rozpoznawania mowy średnia liczba błędnie rozpoznanych słów spadła o 46 proc., a przy rozmowach z innymi głosami w tle — o około 70 proc. Firma podaje też, że rozwiązanie działa na procesorze, nie wymaga karty graficznej, dodaje 15 milisekund opóźnienia i można je połączyć z używanym już systemem rozpoznawania mowy. Ma przetwarzać ponad miliard minut rozmów z agentami głosowymi miesięcznie. Odsyłacz do wersji demonstracyjnej znajduje się w opisie filmu.
Pączek utworzony przez agenta
Wracam do nowej sesji w Work. Można też użyć Codexa albo Claude Code; warto wybrać model, który dobrze radzi sobie z zadaniami przestrzennymi. Ja pozostaję przy GPT-6 Astra.
Proszę agenta, by za pomocą połączenia MCP stworzył w Blenderze pączek z różowym lukrem i posypką. Agent otwiera sesję programu i zaczyna budować model. Po kilku minutach widzę już podgląd. Następnie otwiera gotową scenę w Blenderze, gdzie mogę obejrzeć pączek z widoku kamery, zmienić kąt patrzenia i przybliżyć szczegóły.
Całość zajęła około pięciu minut. Pączek, talerz i posypka są ułożone względem siebie tak, jak oczekiwałem. Jeśli zechcę, mogę poprosić o zmianę koloru lub innych elementów. Teraz jednak zależy mi na ruchu.
Wpisuję polecenie: „Przygotuj animację pączka. Niech spadnie z góry na talerz i przy lądowaniu lekko się zakołysze lub naturalnie ugnie. Potem posypka ma opaść osobno na pączek i talerz”.
To ważna różnica: agent nie ogranicza się do stworzenia nieruchomego modelu. Może przygotować animację, a także dodać dźwięk. W przypadku pokazywanego wcześniej pistoletu poprosiłem go o znalezienie i pobranie pasującego pliku dźwiękowego. Agent dołączył odgłos i spowolnił go tak, by pasował do animacji.
Podczas pracy nad pączkiem widzę zrzuty ekranu pokazujące, jak agent sprawdza kolejne wersje ruchu. Mogę też zajrzeć do Blendera. Na dole znajduje się oś czasu, a żółte znaczniki wskazują klatki kluczowe — punkty, w których zapisano ustawienia animowanych elementów. Nie trzeba znać ich szczegółów, żeby obejrzeć efekt. Wystarczy nacisnąć spację albo przycisk odtwarzania. Pączek opada na talerz, po czym osobno spada posypka.
Film czy interaktywny model?
Gdy model i animacja są gotowe, można wybrać sposób ich wykorzystania. Najprościej poprosić agenta o eksport do pliku MP4. Taki film nada się choćby jako ujęcie do większego materiału wideo.
Mnie interesuje również wersja interaktywna. Chcę, by użytkownik strony mógł sam obracać obiekt, przybliżać go oraz uruchamiać i zatrzymywać animację. Proszę więc agenta o przygotowanie pliku index.html z modelem 3D i takimi elementami sterowania.
Agent sprawdza stronę we wbudowanej przeglądarce. Otwieram ją również w osobnym oknie. Mogę chwycić model myszą i go obrócić — to obiekt, z którym rzeczywiście da się wejść w interakcję, a nie film osadzony na stronie. Uruchamiam animację, zmieniam jej prędkość na jedną czwartą zwykłego tempa i obserwuję opadanie pączka oraz posypki. Mogę także zmienić kolor lukru.
Tak można prezentować produkty: odbiorca przybliża je i ogląda z różnych stron. W tym przykładzie widać jednak błąd — część posypki nie trafia tam, gdzie powinna. Zanim zdążę poprosić o poprawkę, agent sam zauważa problem podczas sprawdzania strony. Informuje, że po eksporcie ruch pączka i jego odkształcanie nie były dobrze zsynchronizowane z posypką. Rozpoczyna poprawianie animacji i ponowne testy. To jedna z przyczyn, dla których możliwości GPT-6 Astra zrobiły na mnie tak duże wrażenie.
Animacja na stronie cukierni
Można pójść dalej i włączyć ten sam pomysł do istniejącej witryny. Na początku pokazałem stronę cukierni, na której przewijanie uruchamia animację. Po jej zakończeniu użytkownik widzi dalszą część strony, w tym różne wersje pączków.
Przygotowanie takiego przykładu było proste. Poprosiłem agenta o interaktywną stronę, na której animacja odtwarza się w miarę przewijania. Dodałem, że wygląd witryny powinien nawiązywać do różowego koloru lukru. Tak powstał pokazany projekt.
Jeśli chcecie szerzej poznać pracę z agentami programistycznymi, prowadzę społeczność Agentic Labs i kurs Agentic Coding Masterclass. Omawiam w nim podstawy korzystania z takich narzędzi oraz projekty aplikacji obejmujące między innymi płatności i logowanie użytkowników. Odsyłacz do społeczności znajduje się w opisie filmu.