ChatGPT Work z modelem GPT-6 Astra zachwycił mnie bez reszty

O czym jest ten film

1. Autor odwołuje swoją ocenę sprzed dwóch tygodni: ChatGPT Work z modelem GPT-6 Astra uznaje obecnie za najpotężniejsze narzędzie do pracy, wyprzedzające Grockbota.
2. Kluczowa zmiana: nowy model obsługuje komputer (tzw. computer use) szybciej i sprawniej niż człowiek przy myszce i klawiaturze.
3. Przykłady z żywca: agent montuje film w DaVinci Resolve, analizuje całą historię sponsoringów, pisze scenariusz dla HubSpot i sam wysyła maila — około czterech godzin zaoszczędzonego czasu.
4. ChatGPT Work przejmuje też pocztę: sprawdza skrzynkę co godzinę i wraca z gotową listą rzeczy do załatwienia.
5. Filozofia autora: AI bierze na siebie to, czego nienawidzimy (maile, Slack, montaż), zostawiając człowiekowi twórczość.
6. Poradnik konfiguracji: wtyczki Gmail, Slack, OpenAI Developers, Unity, Linear, Notion i GitHub.
7. Projekty jako osobne „szuflady” kontekstu dla poszczególnych sfer życia i pracy.
8. Rutyny — cykliczne zadania uruchamiane automatycznie, np. poranny przegląd poczty ze szkicami odpowiedzi trafiającymi do folderu roboczego.
9. „Zrzut mózgu” plus odwrócony prompt jako metoda na wymyślenie własnych automatyzacji.
10. Wyzwanie „jednego dnia”: każda czynność przy komputerze wyłącznie przez ChatGPT Work — najszybszy sposób, by poznać możliwości narzędzia.

Redakcyjne tłumaczenie

Muszę zmienić zdanie — i to szybko

Jestem w stu procentach przekonany, że ChatGPT Work z modelem GPT-6 Astra to dziś najmocniejsze narzędzie do pracy na rynku. Wiem, co niektórzy pomyślą: „Alex, dwa tygodnie temu twierdziłeś, że nic nie pobije Grockbota”. Prawda — i zaraz pokażę, czym oba narzędzia się różnią, bo są powody, by używać każdego z nich. Ale ChatGPT Work po prostu mną wstrząsnął. Musicie z niego korzystać — i to codziennie. Pokażę dokładnie, jak to robić, jak wycisnąć z niego najwięcej, co najpierw ustawić, kilka trików, o jakich nikt inny jeszcze nie mówił, i wreszcie — jak to wszystko współgra z pozostałymi narzędziami.

(Informacja dodatkowa: ChatGPT Work to agentowy tryb pracy w ChatGPT — model samodzielnie wykonuje zadania w podłączonych aplikacjach, np. poczcie, Slacku czy GitHubie, a dodatkowo potrafi obsługiwać interfejs komputera tak jak człowiek.)

(Informacja dodatkowa: Grockbot — omawiane wcześniej przez Finna narzędzie agentowe xAI, zbudowane wokół modeli Grok.)

Co mój asystent robi w tej chwili

Popatrzcie na mój ekran. Mam uruchomionych około dwudziestu różnych zadań. Najfajniejsze z nich? Montuje właśnie ten film. W momencie, gdy do was mówię, siedzi w DaVinci Resolve i wprowadza poprawki — kolorykorRECT i wszystko po kolei. To zresztą drobiazg na tle reszty.

(Informacja dodatkowa: DaVinci Resolve — profesjonalny program do montażu i korekcji barwnej wideo.)

Firma, która najmocniej wspiera ten kanał, to HubSpot; w najbliższych miesiącach zrealizuję z nimi jeszcze kilka integracji. Potrzebowałem scenariusza do jednej z nich, więc kazałem agentowi: zajrzyj do mojej skrzynki, przejrzyj wszystkie współprace sponsorskie, jakie kiedykolwiek robiłem, przeczytaj scenariusze, zapoznaj się z briefem i produktem, a potem napisz scenariusz i odeślij go bezpośrednio do nich. I całość wykonał od deski do deski. Przekopał moją firmową skrzynkę, przeczytał korespondencję z każdą firmą, z jaką kiedykolwiek współpracowałem, przejrzał załączniki ze scenariuszami, przeanalizował nowy brief i na tym fundamencie napisał pełny tekst — punkt po punkcie, co mam pokazać na ekranie — po czym sam wysłał maila, żeby uzyskać akceptację. Bez przesady: ta jedna czynność zaoszczędziła mi jakieś cztery godziny.

Rozumiem jednak sceptycyzm: „Nie mam kanału na YouTube, nie robię sponsoringów”. Zanim jednak machniecie ręką — u mnie akurat tak to wygląda, ale mechanizm jest uniwersalny. Jeśli jesteście choć trochę podobni do mnie, nienawidzycie przeglądać poczty. Ja wręcz nie znoszę maili — nie wiem czemu; Slack, e-mail, to samo. ChatGPT Work po raz pierwszy ogarnia to wszystko za mnie. Zagląda do skrzynki co godzinę i wraca z podsumowaniem: „To i to wymaga twojej reakcji — mam wysłać taką odpowiedź?”. I po prostu działa. Zaskakująco dobrze.

Zliczmy: montuje filmy (dwie godziny dziennie), odpowiada na prośby w skrzynce (kolejne oszczędności), przygotowuje grafiki i materiały na bootcamp o lokalnym AI, który prowadzę dla mojej społeczności pół godziny po nagraniu tego materiału — to znowu godzina. Wszystko dzieje się równolegle. Do tego generuje grafiki do gry komputerowej, którą buduję (więcej o niej wkrótce — sądzę, że Wam się spodoba). Krótko mówiąc: cała moja praca wiedzy odbywa się sama.

Dlaczego dopiero teraz? Bo model w końcu chodzi po komputerze lepiej niż ja

Z ChatGPT Work korzystałem już wcześniej i jest powód, dla którego nie znajdziecie na tym kanale ani jednego materiału o tym narzędziu. Po prostu niczym specjalnym nie był. Jak miałem pytania — szedłem do zwykłego ChatGPT. Jak chciałem pisać kod — do Codexa. Nie widziałem sensu w tym, żeby grzebał mi w mailach, bo moim zdaniem nie radził sobie z tym wystarczająco dobrze.

Z GPT-6 Astrą ta poprzeczka została wreszcie przeskoczona — i to z zapasem. Dlaczego? Po pierwsze i najważniejsze: ten model jest najlepszy w obsłudze komputera ze wszystkich, jakie istnieją. Mówię o tzw. computer use, czyli samodzielnym klikaniu i wpisywaniu tekstu w aplikacjach — dokładnie to, co robi człowiek przy myszce i klawiaturze. Model jest w tym szybszy od ludzi. Po moim komputerze porusza się sprawniej niż ja sam. I właśnie dlatego wcześniej nie używałem ani ChatGPT Work, ani Claude Co-work (filmów o żadnym z nich tu nie ma) — uważałem, że radzą sobie z komputerem gorzej ode mnie, więc wolałem zrobić wszystko sam. Teraz po raz pierwszy mamy model, który wygrywa z człowiekiem.

Ten fakt pociąga za sobą całą lawinę skutków — bliskich i odległych — ale do nich jeszcze wrócę. Na razie tyle: narzędzie jest na tyle dobre, że naprawdę musicie z niego korzystać. Ja wcześniej nie lubiłem, a dziś nie wyobrażam sobie pracy inaczej. Skoro model jest w tym lepszy od was, możecie odzyskać absurdalną wręcz ilość czasu.

Prawdziwa wartość: mniej tego, czego nienawidzisz

Dlaczego warto? Po pierwsze: czas. Po drugie: robicie mniej rzeczy, których nie znosicie. I w tym cały urok AI — nowy świat, który właśnie otwieramy. Odpuśćcie sobie krzykaczy zapowiadających, że AI nas wszystkich pozabija; nie męczcie się z nimi. AI jest piękne, bo pozwala odpuścić to, czego się nienawidzi. U mnie to montowanie filmów, czytanie maili i Slacków — ChatGPT Work przejął to wszystko i zostawił mi więcej czasu na to, co kocham. Ostatnie dni spędziłem wyłącznie na budowaniu Henry Intelligent Machines i na nowej grze, którą wkrótce wypuszczę — czyli na czystej kreatywności. Sprawy, których nie znosisz, ogarnia maszyna; ty w pełni skupiasz się na tym, co cię kręci. Właśnie dlatego ostatnie dni z ChatGPT Work i Astrą były dla mnie jednym wielkim olśnieniem.

Konfiguracja, krok 1: wtyczki i źródła danych

Pierwsza rzecz: doprowadźcie do ChatGPT Work właściwe źródła danych. Żeby pisał scenariusze i ogarniał pocztę, musi mieć dostęp do skrzynki. W górnym pasku wejdźcie w sekcję wtyczek i zainstalujcie:

• Gmail. Wiem, jaki zaraz posypie się sprzeciw: „Nie chcę, żeby Sam Altman czytał moje maile”. Rozumiem — sam długo się wahałem, zanim podłączyłem AI do poczty, bo wydawało mi się, że oddaję kawał prywatności. Ale gdy zważyłem jedno i drugie, bilans okazał się jednostronny: oszczędność rzędu godzin dziennie i zero pominiętych spraw w skrzynce. Ta automatyzacja domyka mi interesy — nie gubię już żadnej szansy, która przychodzi mailem. Nie sądzę zresztą, żeby ktokolwiek w OpenAI siedział nad wiadomościami od waszych mam. Decyzja jest dla mnie oczywista i tę samą podejmijcie. Bonus: ChatGPT pozwala podpiąć kilka kont naraz — mam połączone firmowe i prywatne.
• Slack. Jeśli pracujecie w teamach, podłączcie i jego. Ja nie znoszę tego narzędzia — zwłaszcza jego dźwięku powiadomień; ten odgłos potrafi zepsuć mi dzień. Teraz nie słyszę go wcale, bo wszystko ogarnia ChatGPT Work.
• OpenAI Developers. Świetna wtyczka dla osób, które dużo budują: pozwala ChatGPT samodzielnie tworzyć i używać kluczy API. Budujecie aplikacje? Agent załatwia sobie dostęp bez waszej interwencji.
• Unity. Dla nerdów w moim stylu — dzięki temu asystent potrafi budować gry i oprawę graficzną.
• Linear i Notion. Przydatne do zarządzania projektami — model może w nich śledzić własne zadania i postępy.
• GitHub. Klasyka: agent pobiera kod i pracuje na nim samodzielnie.

Po zainstalowaniu tego zestawu jesteście w bardzo solidnym punkcie wyjścia.

Krok 2: projekty, czyli kontekst na właściwych półkach

Gdy dane już płyną, trzeba modelowi dostarczyć wiedzę o was — wtedy praca idzie lepiej. W tym celu tworzycie projekty, po jednym na każdą sferę życia. Projekt działa jak wydzielona szuflada na kontekst: każda sprawa siedzi na swoim miejscu i agentom łatwiej działać. Mam projekt firmowy — sponsoringi, filmy i tak dalej — a każdy asystent w nim ma właściwy kontekst: wie, nad czym pracuje, i może współdziałać z resztą. Mam osobny projekt na budowane aplikacje. Zasada jest prosta: projekt na każdą dziedzinę waszego życia, bo dobry kontekst to lepsza robota.

Krok 3: rutyny, czyli harmonogramy, które pracują same

Kolejny element to rutyny — odpowiednik cron jobów, czyli poleceń uruchamianych przez system automatycznie o wyznaczonych porach. Przy poczcie sprawdzają się znakomicie. Ja poleciłem: „Ustaw rutynę, która każdego ranka sprawdza moją firmową skrzynkę, wypisuje sprawy wymagające szybkiej reakcji i przygotowuje szkic odpowiedzi”.

I tu mój ulubiony trik: nie pozwalam wysyłać maili samodzielnie. Zamiast tego każę wrzucać gotowe szkice do folderu wersji roboczych. Rano otwieram skrzynkę i tylko przerzucam się przyciskami: wyślij, wyślij, usuń, wyślij… Godziny, które kiedyś szły na odpisywanie ludziom, po prostu znikają. Polecam dokładnie ten schemat: szkice lądują w folderze roboczym, wy je czytacie i zatwierdzacie wysyłkę jednym kliknięciem.

A skąd wziąć pomysły na kolejne rutyny? Jeśli nic Wam nie przychodzi do głowy, użyjcie mojej strategii „zrzut mózgu i odwrócony prompt” — to mój najczęściej polecany patent. Wypiszcie do ChatGPT Work wszystko o sobie: kim jesteście, co robicie, jak wygląda wasz dzień. A potem zapytajcie: „Na podstawie tego, co o mnie wiesz, jakie rutyny warto ustawić?”. Model sam zaproponuje sensowne automatyzacje.

Szkoda tylko, że sami musimy o to pytać. Producentom przydałoby się, żeby asystent podsuwał takie pomysły z własnej inicjatywy: „Widzę, że codziennie rano robisz to i to — mam ustawić rutynę?”. OpenAI, jeśli to oglądacie — dzwońcie, chętnie pomogę.

Zakładka Work i własny komputer w chmurze

Jedna rzecz techniczna (nagrywam nieco chaotycznie — po prostu złapałem kamerę w gorączce entuzjazmu): żeby pracować w tym trybie, przy nowej rozmowie kliknijcie zakładkę „Work”. To nie zwykły czat — dopiero tam ChatGPT aktywnie sięga po wtyczki i podłączone źródła danych. W trybie Work dostaje też własny komputer w chmurze, na którym może pracować niezależnie od waszego.

I jeszcze jedno: sterowanie komputerem robi niesamowite wrażenie. Wszystko, o czym mówiłem, agent wykonuje, klikając po moim ekranie. Mam na drugim monitorze pięć kursorów naraz, które żyją własnym życiem. Tego widoku się nie zapomina.

Sedno: nastawienie ważniejsze niż narzędzie

Mamy więc komplet: projekty z kontekstem, wtyczki, rutyny. Czas zacząć faktyczną pracę — i tu dochodzimy do rzeczy, którą uważam za równie ważną jak samo narzędzie: nastawienia. Największy problem ludzi z takimi produktami to… nazwijmy to syndromem pustej kartki (termin wymyśliłem przed chwilą). Dostajesz narzędzie, którym możesz zrobić wszystko — i nie robisz nic, bo żaden pomysł nie przychodzi ci do głowy. Sam przez to przechodziłem.

Lekarstwo? Rzućcie sobie wyzwanie. Trzy dni temu zrobiłem coś, co kompletnie odmieniło moje przepływy pracy — od tego czasu wyrabiam znacznie więcej. Wybierzcie jeden dzień: jutro, za tydzień, dziś, obojętnie. I postanowcie, że przez ten cały dzień wszystko, co robicie na komputerze, będzie robione przez ChatGPT Work. Każdy mail, każde zajrzenie na Twittera, każdy dokument, każda odpowiedź na Slacku, każda prezentacja, każde szukanie informacji w sieci — wszystko przez ChatGPT Work. Przeszedłem to wyzwanie trzy dni temu i był to najbardziej produktywny dzień mojego życia. Nie mówię tego na wyrost.

Na żywo: agent testuje moją grę, drugi ogarnia pocztę

Konkret. Buduję grę o kryptonimie Null District. W nocy, gdy spałem, dorzucono do niej całą paczkę broni — trzeba to sprawdzić. Tylko że ja testować nie będę. Mówię agentowi: „Moja gra o kryptonimie Null District jest uruchomiona na komputerze. Przetestuj ją: sprawdź, czy działa cała broń i czy oprawa graficzna wygląda dobrze”. Enter — i ChatGPT Work bierze się za klikanie po grze.

Szczerze mówiąc, przy grze chce się zagrać samemu, żeby ocenić, czy jest fajna — ale niech posłuży jako przykład. W międzyczasie odpalam kolejnego asystenta w projekcie firmowym: „Sprawdź firmową skrzynkę i wypisz, na co muszę odpowiedzieć”. Enter. Ruszyło.

Gdy zbudujecie w sobie nawyk „każdą czynność wykonuję przez ChatGPT Work”, dwa efekty mam gwarantowane. Po pierwsze: produktywność skacze w górę. Po drugie: oniemiacie ze zdziwienia, bo to narzędzie potrafi o niebo więcej, niż jesteście w stanie sobie wyobrazić. GPT-6 Astra to moim zdaniem potencjalnie najwspanialsza technologia, jaką kiedykolwiek stworzono — bo potrafi zrobić wszystko, co człowiek potrafi zrobić przy komputerze.

I właśnie tu widać, dlaczego OpenAI dziś wygrywa: firma ewidentnie trenuje swoje modele na tym, jak ludzie posługują się komputerami. Wątpię, żeby Anthropic inwestował w to podobnie — ich „używanie komputera w tle” pojawiło się trzy dni temu, a OpenAI wypuściło odpowiednik jeszcze w maju. OpenAI mocno zagrało w sterowanie komputerem i ten zakład właśnie się opłaca, bo ja już nie umiałbym wrócić do starego sposobu pracy.

Spójrzcie na ekran: jeden agent przeklika się przez mojego Gmaila, drugi właśnie testuje grę. Mam mnóstwo rzeczy naraz i jakoś nadążam — w końcu sam w zasadzie nic nie robię, nawet nie dotykam myszki. Może jestem po prostu świrkiem, ale mnie to zachwyca. Podejmijcie to wyzwanie, a obiecuję: wasz dzień pracy zmieni się nie do poznania. Jeden dzień w trybie Work, wszystko przez ChatGPT Work — wszystko, bez wyjątków. Gwarantuję, że da radę. I że zrobi to dużo szybciej.

ChatGPT Work czy Grockbot?

Pozostaje pytanie: kiedy sięgać po to, a kiedy po Grockbota? Obszarów wspólnych jest sporo. Powiem tak: Astra 6 to najinteligentszy model, z jakim w życiu pracowałem. Numer jeden, bez dyskusji — jeśli mnie oglądacie, pewnie się ze mną zgodzicie. Jak więc dzielę pracę? Wieloagentowa konfiguracja Grockbota wciąż podoba mi się najbardziej, ale złożona praca wiedzy — bez wyjątku — robię w ChatGPT Work. Prostszą zostawiam w dużej mierze Grockbotowi: sprawdzanie pull requestów w budowanych projektach, doglądanie poszczególnych agentów, drobne rzeczy — bo mam tam ładnie poustawianych asystentów i bardzo mi to pasuje. Dziś wychodzi mi mniej więcej pół na pół.

Ale to moja ścieżka — znajdźcie własną. Nie musicie traktować moich słów jak wyroczni. Jeśli wolicie Grockbota i jego interfejs — zostańcie przy nim. Ja zakochałem się w ChatGPT Work i po drodze dopracowuję, co wolę robić w którym narzędziu. Bądźcie elastyczni: Grok 4.7 pewnie wypuścili lada dzień — jeśli okaże się bystrzejszy od Astry, przeskoczcie bez żalu. Narzędzie, które lubicie najbardziej, to w pełni wasza sprawa. A mnie ChatGPT Work z Astrą po prostu rozłożył.

To nie jest materiał sponsorowany. Po prostu kocham ten produkt.

Zakończenie

Jeśli dowiedzieliście się czegoś nowego — zostawcie łapkę w dół, zapiszcie się na kanał i włączcie powiadomienia. Zapiszcie się też na mój darmowy newsletter o AI: w ciągu tygodnia wyślę w nim pełny przewodnik po Astrze, całkowicie za darmo. Jestem przekonany, że Wam się przyda. Do zobaczenia w następnym materiale.

10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania

1.Podłącz pocztę — zysk przewyższa ryzyko

Na czym polega: Finn długo opierał się przed podłączeniem Gmaila, a dziś uważa, że automatyzacja skrzynki oszczędza mu godziny dziennie i nie gubi żadnej sprawy biznesowej. ChatGPT Work pozwala podpiąć kilka kont jednocześnie.

Jak stosować: zainstalować wtyczkę Gmail, podłączyć konta firmowe i prywatne, zacząć od zadań tylko do odczytu (przegląd, podsumowania, lista rzeczy do załatwienia), zanim odda się agentowi samodzielne wysyłanie.

Na co uważać: dostęp agenta do skrzynki to realne pytanie o prywatność — trzeba świadomie zaakceptować, że treść maili przetwarzają systemy OpenAI. Skrzynki z danymi wrażliwymi (HR, dane osobowe, tajemnice zawodowe) automatyzuj etapami i z ograniczonymi uprawnieniami.

2.Zbuduj zestaw wtyczek pod swój warsztat

Na czym polega: obok Gmaila i Slacka autor poleca OpenAI Developers (agent sam tworzy klucze API), GitHuba (praca z kodem), Linear i Notion (śledzenie zadań) oraz Unity (gry i grafika).

Jak stosować: przejrzyj listę wtyczek i włącz wyłącznie te aplikacje, w których faktycznie pracujesz — każda integracja to nowy obszar, w którym asystent może działać samodzielnie.

Na co uważać: każda podłączona wtyczka poszerza dostęp agenta do twoich danych. Włączaj integracje pojedynczo, żeby wiedzieć, co za czym stoi, i szybko wychwycić błędy.

3.Rozdziel kontekst na projekty

Na czym polega: projekt w ChatGPT działa jak osobna szuflada na kontekst — asystenci w projekcie firmowym wiedzą wszystko o sponsoringach i filmach, a ci w projekcie aplikacji — o kodzie i budowaniu.

Jak stosować: utwórz po jednym projekcie na każdą sferę (firma, aplikacje, sprawy prywatne) i uruchamiaj agentów zawsze w tym właściwym — dzięki temu dostają pełny, ale nieprzypadkowy kontekst.

Na co uważać: agent odpalony w złym projekcie pracuje na niepełnych lub nie na temat informacjach. Zanim zlecisz pierwsze zadanie, upewnij się, że projekt zawiera kompletne instrukcje i tło.

4.Zamień powtarzalne przeglądy na rutyny

Na czym polega: rutyny działają jak harmonogramy — agent np. codziennie rano przegląda firmową skrzynkę, wypisuje sprawy pilne i przygotowuje szkice odpowiedzi.

Jak stosować: wypisz swoje codzienne rytuały (poczta, Slack, przegląd zadań) i każdemu nadaj porę oraz zakres — utworzenie rutyny to jedno zdanie do ChatGPT Work.

Na co uważać: cyklicznie uruchamiane zadania nikt nie pilnuje na bieżąco. Regularnie przeglądaj wyniki rutyny, żeby wyłapać moment, w którym zaczyna działać inaczej, niż zakładałeś.

5.Etap szkiców zamiast pełnej autonomii

Na czym polega: Finn nie pozwala agentowi wysyłać maili samodzielnie — ten wrzuca gotowe odpowiedzi do folderu wersji roboczych, a człowiek rano tylko akceptuje kliknięciem: „wyślij, wyślij, usuń”.

Jak stosować: w poleceniu rutyny dopisz wprost „nie wysyłaj samodzielnie — zapisz jako szkic”, a przegląd szkiców wpleć w stały punkt dnia, np. poranną kawę.

Na co uważać: na tym etapie człowiek wciąż jest filtrem jakości — do szkiców trzeba faktycznie wracać, inaczej kolejka się rozrośnie. Dopiero przy zadaniach o znikomym ryzyku można oddać wysyłkę agentowi w całości.

6.„Zrzut mózgu” i odwrócony prompt jako generator pomysłów

Na czym polega: zamiast wymyślać automatyzacje od zera, wklej do czatu możliwie pełny opis siebie i zapytaj: „Na podstawie tego, co o mnie wiesz, jakie rutyny warto ustawić?”.

Jak stosować: opisz swoje role, narzędzia, nawyki i irytacje, poproś o kilkanaście propozycji z uzasadnieniem, wybierz dwie–trzy najcenniejsze i przetestuj przez tydzień.

Na co uważać: jakość pomysłów zależy od jakości opisu — im ogólnikowo się przedstawisz, tym bardziej banalne rutyny dostaniesz.

7.Pracuj w zakładce Work, nie w zwykłym czacie

Na czym polega: dopiero tryb Work (a nie standardowa rozmowa) każe modelowi aktywnie sięgać po wtyczki i podłączone źródła danych; tam też agent dostaje własny komputer w chmurze.

Jak stosować: przy każdej nowej rozmowie dotyczącej zadań roboczych kliknij „Work” i dopiero wtedy formułuj polecenie.

Na co uważać: polecenie wpisane w zwykłym czacie nie uruchomi integracji — to najczęstszy powód frustracji w stylu „u mnie to nie działa”.

8.Wyzwanie jednego dnia na przełamanie paraliżu decyzyjnego

Na czym polega: „syndrom pustej kartki” — narzędzie o praktycznie nieograniczonych możliwościach paraliżuje zamiast pomagać. Lekarstwo Finna: wyznacz jeden dzień, w którym absolutnie każda czynność przy komputerze idzie przez ChatGPT Work.

Jak stosować: wybierz konkretny dzień i trzymaj się reguły bez wyjątków — maile, dokumenty, prezentacje, wyszukiwanie informacji. Na bieżąco notuj, co zadziałało świetnie, a co nie — to gotowa lista automatyzacji na później.

Na co uważać: część zadań wykona się wolniej lub gorzej niż ręcznie. Celem dnia nie jest tempo, lecz sporządzenie realnej mapy możliwości i ograniczeń narzędzia.

9.Deleguj czynności „na ekranie”, nie tylko analizę

Na czym polega: Astra 6 steruje interfejsem — klika, wpisuje tekst, obsługuje aplikacje — szybciej niż człowiek. Finn odpala równolegle kilku agentów: jeden testuje grę, drugi przegląda pocztę, trzeci montuje film.

Jak stosować: przy każdym zadaniu typu „wejść, kliknąć, sprawdzić” (testy, przeglądanie ustawień, porównywanie widoków) zapytaj: czy to na pewno musi robić człowiek? — a potem opisz agentowi kroki do wykonania na ekranie.

Na co uważać: agent działa na żywo na twoim komputerze. Przed odpaleniem zamknij aplikacje z danymi, których nie chcesz ruszać, i przy pierwszych ruchach bacznie mu się przyglądaj.

10.Dziel narzędzia według złożoności zadań, nie według lojalności

Na czym polega: u autora złożona praca wiedzy idzie do ChatGPT Work z Astrą 6 (najbystrzejszy model jego zdania), a prosta i powtarzalna — do Grockbota z dobrze ustawionymi agentami; podział wychodzi mniej więcej pół na pół.

Jak stosować: przypisz typy zadań do narzędzi według własnych preferencji, a co kilka tygodni dokonaj rewizji — zwłaszcza gdy debiutuje nowy model (autor spodziewa się Groka 4.7 lada dzień).

Na co uważać: żaden podział nie jest dany raz na zawsze — model zmieniający się co kilka tygodni potrafi odwrócić proporcje. Trzymaj się efektów, nie etykietek.