O czym jest ten film
- GPT-6 Astra właśnie miał premierę; autor prezentuje pięć zastosowań ułożonych w rosnące poziomy — od strategii po pieniądze — z darmowymi promptami w opisie.
- Poziom 1: model przeprowadza wywiad po jednym pytaniu naraz, znajduje największe wąskie gardło w biznesie lub życiu na najbliższe trzy miesiące i rozpisuje plan na 90 dni.
- Plan jest potem konfrontowany z drugim czołowym modelem (Claude Fable 5.1), a wykonaniem zajmują się subagenci; do zadania włącza się najwyższy tryb rozumowania „extra high”.
- Poziom 2: jeden prompt buduje pulpit finansowo-biznesowy — konta bankowe, przepływy pieniężne, cel kwartalny; przywoływanie długiego kontekstu wzrosło według autora z 73,8 proc. do 96,3 proc.
- W bezpośrednim porównaniu z Claude Fable 5.1 GPT-6 generuje czytelniejszy interfejs, który „umie oddychać”, zamiast upychać wszystko na jednym ekranie.
- Poziom 3: strony internetowe powstają jednym promptem; kluczem jest podłączenie narzędzi graficznych (OpenArt z modelem Seedance 2.5) przez interfejs wiersza poleceń oraz mocne wzorce projektowe.
- Poziom 4: systemy interfejsów — komponenty z biblioteki 21st.dev w dowolnym motywie, z wyczuwaniem proporcji zbliżonych do złotego podziału; gotowe elementy warto gromadzić we własnym folderze.
- Poziom 5: audyt finansowy — model dostaje transakcje, skrzynkę mailową i priorytety, wyłapuje podwójne płatności i nieużywane subskrypcje, ale też wskazuje obszary niedoinwestowane.
- Filozofia autora: ogranicza Cię wyłącznie wyobraźnia — cokolwiek potrafisz sobie wyobrazić, da się zbudować.
- Finał: z pojedynczych zastosowań warto przejść do „agentowego systemu operacyjnego”, który pracuje w tle, nawet gdy o nim nie myślisz.
Redakcyjne tłumaczenie
Premiera, która otwiera nowe zastosowania
GPT-6 Astra właśnie trafił do użytkowników. Testuję go od pierwszych godzin i muszę przyznać: model odblokował mi zupełnie nowe zastosowania — takie, które wcześniej w ogóle nie wchodziły w grę. Zamiast pokazywać, jak zbudować kolejną grę wideo, pokażę pięć zastosowań, od których warto zacząć od razu. Wszystkie prompty i gotowe systemy znajdziecie w opisie i w sejfie z materiałami — zupełnie za darmo.
(Informacja dodatkowa: „sejf” to autorska baza promptów i systemów Jacka Robertsa, dostępna przez linki w opisie filmu.)
Całość ułożyłem w pięć poziomów — od podstaw aż po sprawy, które realnie przekładają się na portfel. Jeśli jeszcze nie nastawiliście sobie kawy, to ostatni dzwonek.
Poziom 1: rozwiąż swój największy problem
Zaczynamy od zastosowania najpotężniejszego: wykorzystaj GPT-6 do rozwiązania największego problemu, jaki dziś nosisz w głowie. Masz dosłownie najmądrzejsze modele świata na wyciągnięcie ręki — ale o wszystkim przesądza to, jak je poprowadzisz.
Drugi link w opisie prowadzi do sejfa. Kopiujemy prompt i przenosimy go do ChatGPT. Całość działa w trzech fazach:
- Wywiad. Model przeprowadza z Tobą rozmowę — pytanie po pytaniu — i dociera do jednego, największego ograniczenia w Twoim biznesie albo życiu na najbliższe trzy miesiące.
- Plan. Po wywiadzie wraca z planem gry i rozpisuje, jak rozładować to wąskie gardło w 90 dni.
- Debata i wykonanie. Tu następuje przejście z poziomu amatora na zawodowy: GPT-6 konfrontuje swój plan z Claude Fable 5.1, czyli drugim, również czołowym modelem — oba szukają sposobów na ulepszenie rozwiązania, a na końcu realizacją zajmują się subagenci.
Zanim model cokolwiek ruszy, sam zada Ci pytania doprecyzowujące. Do tego zadania włącz najmocniejsze ustawienie rozumowania w Astrze — „extra high”. Jeśli nie widzisz go w swojej aplikacji, po prostu zaktualizuj ChatGPT.
Jak brzmi pierwsze pytanie? „Za trzy miesiące od dziś: jaka jedna zmiana w Twoim biznesie lub życiu zrobiłaby dla Ciebie największą różnicę?”. Brzmi prosto — bo zaczynamy od podstaw, a każdy kolejny poziom będzie ciekawszy. Gdy cały plan strategiczny stoi i jest „zamknięty”, przechodzimy dalej.
Poziom 2: system operacyjny inteligencji biznesowej
Dla przypomnienia jedna liczba: skuteczność przywoływania informacji z długiego kontekstu wzrosła z 73,8 proc. w wersji 5.6 do 96,3 proc. To skok, który zmienia zasady pracy z dużymi zbiorami informacji.
(Informacja dodatkowa: wartości podaje autor; nie wskazuje nazwy testu, na którym je uzyskał.)
Wierni widzowie kanału wiedzą, że od dawna pracuję w ramach tzw. agentowego systemu operacyjnego. Zajmuje się wieloma rzeczami: przechowuje całą pamięć mojego zestawu narzędzi AI, pozwala korzystać z dowolnego modelu, pilnuje oszczędności i podsuwa wnioski. Poprosiłem nowego GPT-6, żeby zbudował mi w tym środowisku finansowo-biznesowy system operacyjny. Mam też osobny do projektowania — służy do tworzenia grafik, sprawdzania biblioteki i sięgania po pliki, gdziekolwiek leżą.
Efekt? Spójrzcie na poziom interfejsu. Chodzi o to, żeby jeden system trzymał wszystko w jednym miejscu. Budowałem podobne rzeczy miesiącami, a tu proszę: konta bankowe w USA, poziomy dochodów, przestrzeń do oddychania. Można zadać dowolne pytanie — i popatrzeć, z jaką płynnością pulpit na nie odpowiada. A najzabawniejsze? Całość powstała z jednego promptu.
Co robi wrażenie, to zrozumienie zasad dobrego interfejsu: model niczego nie upycha, zostawia elementom miejsce. Mamy sekcję wzrostu (na razie z danymi przykładowymi), a na końcu część z połączeniami — czyli źródła danych, które zasilaają cały pulpit.
Budowa jest banalna: kopiujemy prompt z sejfu, wklejamy do ChatGPT, a model dopyta o kilka rzeczy — jakie są Twoje cele dochodowe i co chcesz osiągnąć w tym kwartale. Cały system jest pomyślany tak, żeby doprowadzić Cię do celu w trzy miesiące. I to nie przypadek: gdy budowałem i sprzedawałem moją poprzednią firmę technologiczną, zrozumiałem jedno — nie planuje się na 12 miesięcy do przodu, bo nikt nie wie, co się wydarzy. Lepiej postawić na systemy, które praktycznie przesuwają Cię do przodu tu i teraz. W środku dostajesz też trendy dochodowe i tym podobne analizy. Nie masz własnego agentowego systemu operacyjnego? Możesz go zbudować albo sięgnąć po mój — jest w społeczności, link w opisie.
A na ile GPT-6 wyprzedza konkurencję? Kazałem dokładnie to samo zbudować Claude Fable 5.1. Wynik był wyraźnie inny: poprawny, ale gęsty od tekstu i ciasny — wszystko sklejone ze sobą. Fable 5.1 to znakomity model, ale przy właściwych systemach GPT-6 jest po prostu o klasę lepiej. Zresztą komponent, który widać w moim pulpicie, też przyszedł z 21st.dev — strony, na której uprawia się to, co nazywam polowaniem na interfejsy: przeglądasz gotowe elementy, wybierasz, a platforma wstawia je za Ciebie.
Poziom 3: strony internetowe z jednego strzału
Jak wiecie, projektowanie to moja miłość — to jeden z najczęstszych komplementów, jakie słyszałem przy poprzednim startupie. Trafność odwzorowywania ekranów poszła mocno w górę, ale najbardziej imponuje mi co innego: ładne rzeczy powstają za pierwszym razem, jednym promptem, bez poprawek.
Przykład z życia. Ta strona wstała z jednego zlecenia. Wzorowała się na dobrej referencji projektowej, ale popatrzcie na interakcje, na płynne zjeżdżanie w dół. Dla mnie to wciąż niebywałe — i czuję wdzięczność, że możemy badać tę technologię i robić z nią fajne rzeczy. Nazywam się Jack Roberts i uczę AI na prawdziwych projektach. Na stronie przewijają się wszystkie technologie, którymi się zajmuję — ChatGPT, Claude, OpenAI, Cursor i kolejne marki — potem animacje, sekcje, które zatrzymują kciuk, mój community… naprawdę, naprawdę dobre.
Jak to zbudować? Wystarczy jeden prompt — ale model musi najpierw umieć tworzyć obrazy i wideo. Narzędzie, z którym ostatnio świetnie się bawię, to OpenArt. Zróbcie zrzut ekranu tej strony (link w opisie, albo po prostu wejdźcie na openart.ai) i wróćcie do ChatGPT z prośbą o połączenie z OpenArt przez CLI. CLI to interfejs wiersza poleceń — w praktyce oznacza, że model sam potrafi wejść do OpenArt i tam wszystko stworzyć. GPT-6 świetnie daje sobie radę także przez przeglądarkę, ale wiersz poleceń jest po prostu wygodniejszy.
OpenArt daje dostęp — moim zdaniem do najlepszego na świecie modelu generowania obrazów, Seedance 2.5 — i to w pełni. Platforma sama w sobie jest przyjemna: tworzenie wideo, generacje, postacie. Przez MCP wychodzi o 10 proc. taniej. Najfajniejsze jest jednak co innego: raz skonfigurowane połączenie pozwala ChatGPT siedzieć w tle i generować obrazy oraz wideo na autopilocie — bez Twojego nadzoru. A jeśli chcesz więcej, wchodzisz głębiej: wideo, obrazy, inteligentne ujęcia, postacie, lektor. Jeśli coś potrafisz sobie wyobrazić, prawdopodobnie znajdziesz to na tej stronie.
Jedno zastrzeżenie: bez świetnej referencji nie dostaniesz świetnych efektów. W opisie zostawiam stronę, na której zebrałem cały wachlarz systemów projektowych — 21st.dev jest znakomity, a mam tam też swoje obecne faworyty. Wybierz style, które Ci się podobają, i przekaż je modelowi jako przykłady. Moją referencją była piękna strona Offbrand — i zobaczcie, jak dokładnie model oddał jej cały język wizualny. Łącz inspiracje z kilku miejsc, jeśli chcesz stworzyć coś naprawdę unikalnego.
Poziom 4: systemy interfejsów użytkownika
Poziom czwarty — systemy UI. Wyczucie estetyki wyraźnie poprawiło się względem GPT-5.6 Soul i widać to gołym okiem.
Przykład: ostatnio mocno zajmuję się Instagramem — mówię „zajmujemy się”, choć w gruncie rzeczy jestem tu sam. Model potrafi projektować przepiękne grafiki interfejsowe pod konkretny cel, na przykład pod wzrost na Instagramie. Do tematu stron mam zresztą osobny skill „pętli projektowej”, który zaprasza do gry krytyków i dopieszcza efekt — link w opisie.
Skalę tego zjawiska widać po innych twórcach: jest twórca, który od wzięcia GPT-6 do ręki sypie takimi systemami UI — patrzcie, jak ostre i czyste to wygląda. A to dopiero początek. Granicą jest wyłącznie wyobraźnia — i to jest cała teza tego kanału: jeśli potrafisz coś sobie wyobrazić, możesz to zbudować.
Samo zlecenie może być bardzo proste: opisujesz, czego chcesz, i model bierze się do roboty. Możesz dodatkowo podpiąć 21st.dev, żeby sam pobierał komponenty — formularze rejestracji, logowania, cokolwiek zechcesz. Poprosiłem o coś ciekawego i tak to wyszło: wskazałem komponent, o którym mówiłem wcześniej, i kazałem nadać mu motyw DeepSeek. Dostałem idealne odstępy. Złoty podział to 1,61 — ta sama proporcja, która decyduje o sylwetce, siedzi we wszystkim; dlatego strony Apple wyglądają tak pięknie, że każdy fragment tekstu jest wielokrotnością 1,61 względem sąsiadów. Model wyczuł te proporcje bezbłędnie. Dodać DeepSeek jako opcję? Zrobione. A resztę elementów — formularze rejestracji obok, sekcja „resonance” niżej, konstelacja AI na samym dole — model zaprojektował sam. Zjechałem widokiem w tył, żebyście zobaczyli całość: ta konstelacja AI jest po prostu przepiękna.
Można też po prostu zapytać: jakie są najlepsze strony z komponentami UI do budowania w dowolnym modelu? Zrobiłem szybkie wyszukiwanie w sieci i dostałem kilka nowych źródeł, których można od razu użyć jako zasobów. Otwieramy, oglądamy, wybieramy — rozmowa z modelem płynie w dowolnym kierunku. I rada na koniec: gotowe komponenty trzymajcie w folderze, do którego sięga się bez szukania. Z czasem zbudujecie własny system graficzny, z którym zrobicie praktycznie wszystko.
Poziom 5: oszczędzaj pieniądze i na nich zarabiaj
Poziom piąty nie jest kolejnym ładnym pulpitem. Chodzi o pieniądze: jak przestać je tracić i jak sprawić, żeby przybywało.
Kilka liczb na rozgrzewkę: poziom analizy danych w GPT-5.6 Soul wynosił 30,5 proc. Obiecałem sobie nie serwować ogólnikowych benchmarków — każdy postęp, o którym mówię, popieram danymi. W skrócie: model wyraźnie lepiej radzi sobie z zadaniami z zakresu analizy danych. Ale nas interesuje jedno — co to zmienia w moim życiu? To jedyne, na czym mi zależy, dlatego pokazuję wyłącznie zastosowania, których można użyć od zaraz.
Podejście jest proste: przekazujesz Astrze transakcje, skrzynkę mailową i swoje priorytety, a ona szuka nieszczelności. Wyłapie rzeczy, za które płacisz podwójnie, i abonamenty, z których nie korzystasz. To pierwsza warstwa: za co płacę, choć nie powinienem? Druga jest ważniejsza: w czym nie inwestuję, choć dawałoby to wysoki zwrot? Do wielkiej fortuny nie zaoszczędzisz się cięciami — żeby rosnąć, trzeba równolegle inwestować. Patrzenie wyłącznie przez pryzmat oszczędności to błąd.
W praktyce dajesz prompt, a model ogarnia całość: „Mam już dostęp do Mercuriego i Wise — mogę teraz przeprowadzić pełną analizę i zaoszczędzisz tyle a tyle”. Albo: „Jack, ostatnio dużo opowiadasz o pięknym projektowaniu stron i świetnie Ci to sprzedajesz — warto zainwestować więcej w ABC”, na przykład w naukę konkretnych umiejętności. Wszystkie linki i prompty są w opisie — można zacząć w tej chwili.
(Informacja dodatkowa: Mercury i Wise to fintechy oferujące konta firmowe i walutowe, popularne wśród startupów.)
Finał: od pojedynczych trików do systemu operacyjnego
Zostaje pytanie najważniejsze. Znamy już potężne zastosowania — świetnie. Ale jak wycisnąć z tej technologii naprawdę maksimum? Jak zbudować systemy, które pracują dla nas nawet wtedy, kiedy o nich nie myślimy? Do tego potrzebujemy nauczyć się stawiać agentowy system operacyjny — i właśnie jego wspólną budowę autor zapowiada na koniec materiału.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Najpierw wąskie gardło, potem wszystko inne
Na czym polega: największą wartość czołowego modelu wykorzystasz, kierując go na jedno, konkretne ograniczenie biznesu lub życia — nie na listę luźnych pomysłów.
Jak stosować: uruchom tryb wywiadu po jednym pytaniu naraz; każ modelowi dopytywać, dopóki nie wskaże jednego czynnika, który trzyma Cię w miejscu. Dopiero wtedy żądaj planu z datami i fazami.
Na co uważać: nie wrzucaj całej listy problemów naraz — model uśredni odpowiedź i dostaniesz generyczną ściągę zamiast planu.
2.Debatuj z drugim modelem, zanim zaczniesz działać
Na czym polega: plan zrobiony przez jeden model warto skonfrontować z drugim (w filmie: Claude Fable 5.1), a poprawki wdrażać przez subagentów.
Jak stosować: po wygenerowaniu planu przekaż go innemu modelowi z poleceniem: „znajdź trzy najsłabsze punkty i zaproponuj poprawki”. Wersje połącz w jedną finalną.
Na co uważać: dwa modele potrafią utwierdzić się we wspólnym błędzie — kluczowe liczby i założenia zweryfikuj samodzielnie.
3.Do zadań strategicznych — najwyższy tryb rozumowania
Na czym polega: ustawienie „extra high” w Astrze daje najlepsze wyniki przy planowaniu i analizach; jeśli go nie widzisz, zaktualizuj aplikację.
Jak stosować: włączaj je do zadań jednorazowych i wysoko stawianych — strategia, audyt, duża analiza. Do rutynowych zapytań wystarczy niższy poziom.
Na co uważać: mocniejszy tryb nie zastąpi dobrego promptu — słabe polecenie w „extra high” nadal da słaby efekt, tylko drożej i wolniej.
4.Planuj na 90 dni, nie na rok
Na czym polega: lekcja autora ze sprzedaży startupu — dwunastomiesięczne prognozy to wróżenie; praktyczne systemy kwartalne przesuwają Cię dalej niż roczne plany.
Jak stosować: każdy cel definiuj z terminem do trzech miesięcy, postęp sprawdzaj co tydzień, plan koryguj co kwartał.
Na co uważać: krótki horyzont nie zwalnia z myślenia o kierunku — kolejne kwartały muszą do niego sumować, inaczej będziesz kręcić się w kółko.
5.Kompletny pulpit z jednego promptu
Na czym polega: GPT-6 potrafi za pierwszym razem wygenerować kompletny, estetyczny interfejs analiz finansowo-biznesowych — z kontami, przepływami pieniężnymi i celem kwartalnym.
Jak stosować: podaj modelowi strukturę danych i jeden cel na kwartał; każ mu zaprojektować pulpit wokół pytania, które zadajesz najczęściej.
Na co uważać: ładny interfejs to nie to samo co prawdziwe dane — sprawdź, czy połączenia z bankami i eksporty faktycznie działają; w pokazach demo dane bywają przykładowe.
6.Bez referencji nie ma dobrego designu
Na czym polega: model odda styl tylko wtedy, gdy dostanie konkretne wzorce — strony, komponenty, zrzuty ekranu. Opisywanie estetyki słowami zawodzi.
Jak stosować: zbierz dwie–trzy referencje na projekt (np. z 21st.dev lub ulubionych stron) i dołącz je do promptu: „zrób w tym duchu”.
Na co uważać: jedna referencja to kopia cudzego stylu — łącz kilka źródeł, jeśli zależy Ci na unikalności, i pilnuj praw do wykorzystywanych grafik.
7.Podłącz narzędzia i pozwól modelowi działać w tle
Na czym polega: połączenie ChatGPT z usługą graficzną (tu: OpenArt z modelem Seedance 2.5) przez interfejs wiersza poleceń lub protokół MCP pozwala generować obrazy i wideo automatycznie, bez nadzoru.
Jak stosować: skonfiguruj połączenie raz, przetestuj na jednym prostym zleceniu, a dopiero potem automatyzuj serie — np. grafiki na cały tydzień.
Na co uważać: zautomatyzowane generowanie to zautomatyzowane koszty — ustaw limity i co jakiś czas przeglądaj efekty; przez MCP bywa taniej.
8.Buduj bibliotekę komponentów, nie pojedyncze grafiki
Na czym polega: każdy udany element — formularz, sekcja, motyw w stylu DeepSeek — warto zapisywać w jednym miejscu; z czasem powstaje własny system graficzny do wielokrotnego użytku.
Jak stosować: nadawaj plikom nazwy opisowe (typ elementu + motyw) i w nowych projektach startuj od gotowych klocków zamiast od zera.
Na co uważać: biblioteka bez porządku szybko zmienia się w cmentarzysko plików — rób okresowe przeglądy i wyrzucaj przestarzałe elementy.
9.Audyt finansowy w dwie strony: cięcia i inwestycje
Na czym polega: model dostaje transakcje, maila i priorytety, po czym wyłapuje podwójne płatności i nieużywane subskrypcje — ale też wskazuje, gdzie brakuje inwestycji o wysokim zwrocie.
Jak stosować: wyeksportuj wyciągi i listę subskrypcji, podaj priorytety na kwartał i każ modelowi policzyć osobno „wycieki” oraz „niedoinwestowania”.
Na co uważać: nie wklejaj danych wrażliwych bez sprawdzenia zasad prywatności usługi, a kategoryzację transakcji traktuj jako hipotezę do weryfikacji — model może się mylić.
10.Cel to system operacyjny, nie pojedyncze triki
Na czym polega: pojedyncze prompty dają pojedyncze efekki; prawdziwą wartość skaluje „agentowy system operacyjny”, który pamięta kontekst, łączy narzędzia i pracuje, gdy o nim nie myślisz.
Jak stosować: po każdym udanym użyciu zadaj sobie pytanie, co powinno zostać na stałe — prompt, komponent, połączenie — i osadzaj to w jednym, wspólnym miejscu.
Na co uważać: to budowa na tygodnie, nie na jedno popołudnie; zacznij od jednej funkcji (np. pamięci lub finansów) i rozbudowuj dopiero, gdy pierwsza działa stabilnie.