10 Skills, Pluginów i Repo do Claude Code, Które Warto Znać (Sierpień 2026)

O czym jest ten film

Uniwersalna instrukcja instalowania pluginów w Claude Code przez aplikację desktopową (dodanie marketplace z GitHuba i osobna instalacja pluginu).
Skill last 30 days — automatyczny research świeżych opinii z Reddita, YouTube’a, Hacker News i innych źródeł.
Repozytorium „I have ADHD” — zmiana stylu odpowiedzi agenta na krótki i konkretny, oraz trwalsza alternatywa w postaci output style.
Plugin Hostinger — zarządzanie hostingiem, WordPressem i serwerem VPS z poziomu rozmowy z agentem (materiał sponsorowany).
Skill „Impeccable” — wykrywanie i usuwanie tzw. AI slopu w projektach wizualnych, z trybem live i biblioteką estetyk.
Whisper Flow — dyktowanie, notatnik spotkań oraz oficjalny konektor MCP dający agentowi dostęp do transkrypcji.
Repozytorium Davida Andreja — ponad 40 skilli i, ważniejsze, paczka hooków ograniczających agentowi swobodę działania.
Handoff Skill Krzysztofa Bohaczyka — alternatywa dla /compact, chroniąca przed degradacją kontekstu.
Oficjalna wtyczka Anthropic do utrzymywania pliku CLAUDE.md w formie i aktualności.
Bonus: nagrywanie ekranu jako sposób na automatyczne wygenerowanie własnego skilla.

Redakcyjne tłumaczenie

Wstęp: agent „na golasa”

Claude świeżo po instalacji zapomina wszystko, co powiedziałeś mu wczoraj. Projektuje strony internetowe wyglądające jak typowy AI slop i potrafi skasować pół projektu jednym poleceniem. Ale to nie jest jego wina — to wina tego, że odpalasz go bez żadnej konfiguracji.

Dlatego przygotowałem zestaw dziesięciu najciekawszych pluginów, skilli i projektów open source, które ostatnio wpadły mi w ręce i które są bardzo dobrze oceniane przez społeczność. Co najlepsze: każda z omawianych rzeczy jest darmowa, więc możesz ją przetestować od razu po obejrzeniu tego materiału. Na końcu czeka bonus — funkcja, o której mało kto mówi, a która niedawno pojawiła się w Claude i moim zdaniem jest bardzo ciekawa.

Instrukcja instalacji, która obsłuży cały poradnik

Zanim przejdziemy do pierwszej pozycji, jedna krótka instrukcja instalacji — nie ma sensu powtarzać tego samego dziesięć razy. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o skillach, o tym, czym są, jak działają i jak je tworzyć, odsyłam do jednego z wcześniejszych materiałów na kanale.

Zaznaczam jednak, że dzisiejszy sposób różni się od tego, co pokazywałem wcześniej, i jest skierowany do osób ceniących wygodę. Tam instalowaliśmy skille w terminalu, tutaj zrobimy to przez aplikację desktopową i wbudowane rozwiązanie w Claude Code.

Odpalasz aplikację Claude Code, klikasz plusik w wybranym projekcie, przechodzisz do zakładki Plugins, a następnie do Browse. Wyświetli ci się cały sklep z pluginami — domyślnie te od Anthropic, czyli twórców Claude’a. Klikasz plusik w prawym górnym rogu i wybierasz Add from a repository. Możesz tu wkleić albo GitHub owner/repo, albo pełny adres repozytorium Git. Z tego, co widziałem, użytkownicy skarżą się, że wklejenie całego linku do GitHuba nie działa, więc skorzystamy z pierwszej metody: wracasz do wybranego repozytorium, kopiujesz z adresu nazwę użytkownika i nazwę repo, wracasz do Claude’a, wklejasz i klikasz Sync.

To dopiero krok pierwszy — skill nadal nie jest zainstalowany. W zakładce Code (trzeciej obok Anthropic i Partners) wyświetlają się wszystkie dodane marketplace’y, ale żeby skille działały, musisz je zainstalować osobno, klikając plusik przy konkretnym pluginie. Potem resetujesz Claude’a i wszystko powinno działać.

(Informacja dodatkowa: „marketplace” to w Claude Code katalog pluginów wskazany adresem repozytorium — dodanie katalogu i instalacja konkretnego pluginu z tego katalogu to dwie odrębne czynności).

1.Skill `last 30 days` — research bez przekopywania się przez Google

Ten skill rozwiązuje jedną z większych bolączek użytkowników Claude Code: research. Zamiast przekopywać się przez dziesiątki stron w Google i tracić czas na SEO-papkę, agent sam przeczesuje ostatnie trzydzieści dni — między innymi Reddita, X, YouTube’a, TikToka, Instagrama i Hacker News. Kiedy zbierze informacje, wypluwa krótki brief opisujący, co ludzie realnie mówią teraz na dany temat.

Zainstalowałem ten skill w jednym ze swoich projektów, więc pokażę, jak to działa. Uruchamiam go komendą i pytam, co ludzie mówili o skillach w Claude Code w ciągu ostatnich trzydziestu dni. Najpierw trzeba przejść konfigurację — Claude przeprowadzi cię przez nią krok po kroku. Będziesz potrzebować konta GitHub, a poza tym kilku rzeczy do zainstalowania; w zasadzie wystarczy się zgodzić, a Claude zainstaluje je za ciebie. Możesz mu też od razu na starcie napisać, żeby mówił po polsku.

Kiedy zjedziemy niżej, widzimy, jakie profile i źródła były przeszukiwane: Anthropic, Reddit, GitHub, TikTok, YouTube. Dowiedziałem się z tego, że skille przestały być funkcją Anthropic, a stały się standardem — ale dominującym tematem ostatniego miesiąca nie jest to, co skille potrafią, tylko to, które skille są śmieciem. Na dole raportu widać kluczowe wzorce, czyli to, co się powtarzało w źródłach. Widać też, że nie miałem w przeglądarce ciasteczek Exa, więc nie wszystko zadziałało — musiałbym to poprawić. Claude utworzył jeszcze nieobrobiony dokument z cytatami i linkami. Całość była po angielsku, więc poprosiłem go, by przerobił tego skilla na polski, i dostałem nową wersję w całości po polsku.

Uczciwie: to repozytorium daje trochę szybszy i lepszy research z internetu, a nie wyrocznię. Traktuj je jako punkt wyjścia, a nie coś w stu procentach pewnego. Używa się tego prosto — po instalacji uruchamiasz komendę i pytasz Claude’a normalnie, po ludzku: „co ludzie mówili o [temat] w ciągu ostatnich trzydziestu dni”. Nie musisz nawet wpisywać ukośnika, bo Claude i tak będzie wiedział, o co chodzi.

2.„I have ADHD” — przeprogramowanie stylu odpowiedzi

Druga pozycja to nie typowy skill, tylko coś, co zmienia sposób, w jaki agent się z tobą komunikuje. Repozytorium nazywa się „I have ADHD”, a autor faktycznie przyznaje, że ma ADHD — zresztą jak ja. Ma blisko dwadzieścia tysięcy gwiazdek, czyli sporo.

Technicznie jest to skill spakowany w plugin, ale jego efektem jest zmiana stylu odpowiedzi. Agent w dużym skrócie przestaje gadać, a zaczyna dowozić. Problem autora był taki, że agenci — szczególnie Opus 5 — mają tendencję do rozwlekania się i produkowania bardzo długich odpowiedzi, przez co po prostu gubił się i nie mógł się skupić na tym, co agent mu dostarcza. W repozytorium widać porównanie: przed instalacją bardzo długa odpowiedź, po niej krótka, punktowana, ładnie sformatowana.

Narzędzie działa według dziesięciu zasad, na przykład: akcja zawsze na pierwszym miejscu, listy maksymalnie do pięciu punktów, zero irytującego „hope this helps” na końcu.

Czas na ważny drobiazg, o którym mało kto mówi: sama instalacja niczego nie zmienia, a komenda działa tylko do końca bieżącej sesji. Wyłączysz Claude Code i musisz uruchomić ją ponownie. Dlatego poszedłem o krok dalej i zrobiłem własną wersję: wziąłem dziesięć zasad z tego repozytorium — licencja MIT na to pozwala — połączyłem je ze swoim dotychczasowym stylem i wgrałem jako output style, czyli plik markdown w katalogu .claude/output-styles. Przełączasz go wbudowaną komendą i w odróżnieniu od skilla ten zostaje włączony na stałe między sesjami w danym projekcie.

Na ekranie widzisz mój output style. W moim repozytorium możesz skopiować wybrane pliki — jest tam wersja autora z dziesięcioma zasadami i moja, która te rzeczy miksuje. Moja wersja zakłada dodatkowo, że Claude ma być mentorem: podpowiadać, uczyć czegoś, tłumaczyć skomplikowane rzeczy w prosty sposób, a nie ślepo wykonywać polecenia. Możesz przesłać tę instrukcję Claude’owi i poprosić, żeby ją zainstalował.

Żeby zmienić output style, odpalasz Claude’a w terminalu albo w IDE i wpisujesz /config. U góry wpisujesz „output” i masz pozycję output style. Widać tam cztery domyślne — default, proactive, explanatory, learning — oraz moje: „Robert ADHD” i wersję opartą na repozytorium autora. Wystarczy wybrać interesujący cię styl i kliknąć enter. Wiem, jak zrobić to w terminalu, nie wiem, jak zrobić to samo w aplikacji desktopowej — jeśli ty wiesz, daj znać w komentarzu.

Jak różnią się odpowiedzi na realnym przykładzie? W obu oknach zadałem to samo pytanie: jak działa proces pakowania DMG mojej aplikacji. Po lewej, z moim output style, dostałem zwięzły łańcuch kroków i sugestię, co odpalić, żeby zobaczyć to na żywo. Po prawej, w stylu domyślnym, odpowiedź jest wyraźnie dłuższa i bardziej rozwleczona.

Zaznaczę, że to raczej kwestia gustu niż obiektywnej wyższości. Przetestuj na sobie i oceń, który styl bardziej ci pasuje. Zachęcam też, żebyś poprosił Claude’a o stworzenie własnego output style — na bazie tego, co masz domyślnie, tego, co ja stworzyłem, i samego repozytorium „I have ADHD”.

3.Plugin Hostinger — hosting, WordPress i VPS z poziomu rozmowy

Kolejny plugin to rozwiązanie, dzięki któremu wprowadzasz zmiany na hostingu czy WordPressie bez logowania do panelu, a nawet zarządzasz serwerem VPS bez obsługi terminala, co docenią osoby nietechniczne. To plugin firmy Hostinger, głównego partnera technologicznego mojego kanału. Mam tam swoje serwery VPS, domeny i hostingi i niezmiennie polecam — Hostinger dba zarówno o osoby bardziej techniczne, jak i te mniej techniczne, dzięki czemu zarządzanie serwerem, WordPressem czy stronami odbywa się z poziomu rozmowy z Claude Code.

(Informacja dodatkowa: ta część materiału jest współpracą reklamową — autor otwarcie o tym mówi i podaje własny kod rabatowy).

Nagrałem o tym konektorze cały osobny materiał: pełny tutorial krok po kroku, gdzie ogarniam DNS-y, publikuję stronę, podpinam pod nią domenę i aktualizuję VPS z poziomu rozmowy z agentem.

Potrzebujesz dwóch rzeczy. Po pierwsze własnego serwera lub hostingu — na start polecam plan Business, który nie zrujnuje miesięcznego budżetu, a pozwala opublikować do pięciu aplikacji webowych. W opisie planu czytamy: „Wdrażaj i hostuj aplikacje webowe zbudowane w oparciu o frameworki takie jak React, Next.js, Vite i inne” — a są to typowe frameworki wykorzystywane przez narzędzia AI, jak Claude Code czy Codex. Możesz wdrożyć do pięćdziesięciu stron internetowych, masz 50 GB miejsca, a strony możesz tworzyć z pomocą AI, WordPressa, kreatora stron Hostingera albo aplikacji Horizons. Plugin jest w zestawie.

Wybierasz plan i okres — im dłużej, tym taniej. Aktualnie trwa promocja: przy planach 12-, 24- lub 48-miesięcznych dostajesz darmową domenę na rok oraz pięć bezpłatnych skrzynek pocztowych na rok, każda o pojemności 1 GB. Do tego kod rabatowy wpisywany wielkimi literami sprawia, że hosting na rok wychodzi niecałe 215 zł.

Druga potrzebna rzecz to oficjalny plugin Hostingera. Instalacja jest prostsza niż w punkcie pierwszym: w Claude klikasz plusik, przechodzisz do Plugins, potem Browse plugins, u góry klikasz Partners, wpisujesz „hostinger”, instalujesz plugin i uruchamiasz Claude’a ponownie. Następnie w oknie rozmowy pytasz na przykład, jakie domeny widzi na twoim koncie Hostinger. Claude otworzy przeglądarkę, gdzie logujesz się swoim kontem, klikasz Allow, żeby nadać poświadczenia, i od tego momentu agent widzi twoje usługi i może zarządzać serwerem czy hostingiem.

W poprzednim materiale opisałem Claude’owi, że nagrywam film o tym, jak w prosty sposób wgrać na hosting własną stronę stworzoną z jego pomocą. Podałem domenę przypisaną do hostingu, poprosiłem o stworzenie krótkiego landing page’a, opublikowanie go, podpięcie domeny i certyfikatu SSL — tej kłódeczki oznaczającej, że strona jest bezpieczna. Claude wszystko ogarnął; strona faktycznie działa, można po niej klikać, link do YouTube’a przenosi na mój kanał.

Drugi, nieco bardziej zaawansowany przypadek: poprosiłem Claude’a, żeby powiedział, jakie aplikacje widzi na moim VPS-ie — serwerze, o którym jeszcze dwa lata temu myślałem, że nigdy nie będę go obsługiwał. Dzięki narzędziom AI stało się to dużo prostsze i nie wymaga ode mnie terminala. Claude zobaczył aplikacje, których mam całkiem sporo, zasugerował, które wymagają aktualizacji, i na moje polecenie je zaktualizował. Zresetował kontenery, a przed aktualizacją zrobił backup i zapisał go na moim komputerze — gdyby coś się popsuło, moglibyśmy szybko wrócić do poprzedniego stanu.

4.„Impeccable” — koniec z AI slopem w projektach

Skoro serwer i hosting mamy ogarnięte, bierzemy się za pozycję, która chyba najmocniej wpływa na to, jak wyglądają twoje projekty tworzone we współpracy z AI. Jeśli aktywnie tworzysz strony, pewnie wielokrotnie widziałeś albo sam wyprodukowałeś coś, co wygląda jak typowy AI slop — chociażby ten słynny fioletowy gradient Gemini czy Claude’a, który był dosłownie wszędzie.

Skill nazywa się „Impeccable” i jest to paczka aż dwudziestu trzech komend. Wśród nich jest komenda detect, która wyłapuje pięćdziesiąt osiem wzorców AI slopu — czyli tych generycznych efektów, po których od razu widać, że stronę czy design stworzył model AI. Ciekawostka: GitHub wbudował ten skill prosto w swojego Copilota, więc to nie jest projekcik wyciągnięty z szuflady, tylko solidne narzędzie.

Z ciekawszych rzeczy skill ma live mode: agent odpala twój projekt w przeglądarce, ty klikasz odpowiednie elementy strony i dostajesz kilka gotowych wariantów do wyboru. Są też tak zwane „wardrobes” — prawie sto osiemdziesiąt gotowych stylów i estetyk, które narzędzie samo podsuwa jak karty, a ty możesz je testować i dostosowywać pod siebie. Najprościej mówiąc: duże kierunkowe zmiany robisz w terminalu lub aplikacji, a drobne poprawki dłubiesz w live mode. Kiedy skończysz, warto odpalić nowe okno Claude Code albo Codeksa z osobnym kontekstem, żeby rzucił okiem na projekt z boku i wyłapał resztki AI slopu.

Warto zaznaczyć, że może dojść tu do pewnego paradoksu: antyslop też może w końcu stać się nowym AI slopem. Skoro wszyscy zaczną używać tego samego skilla, internet znowu będzie wyglądał tak samo. Musisz wiedzieć, że to narzędzie podnosi podłogę, a nie sufit — zawsze warto dorzucać własne referencje i kierować się własnym stylem oraz doświadczeniem. Miej też z tyłu głowy, że ten skill potrafi zjeść sporo tokenów. Mimo to zdecydowanie warto go w tym momencie przetestować.

5.Whisper Flow — dyktowanie, notatki ze spotkań i konektor MCP

Następna pozycja jest skierowana do nieco węższej grupy, ale jeśli akurat do niej należysz, to mam coś, z czego korzystam każdego dnia i nie wyobrażam sobie już bez tego pracy.

Whisper Flow to moje ulubione narzędzie do zamiany mowy na tekst. Działa tak, że wciskam jeden przycisk na klawiaturze, a narzędzie zamienia moją mowę na tekst — w każdej aplikacji, z której korzystam. Dziś nie skupimy się jednak na samym Whisper Flow, bo to narzędzie możesz już znać, tylko na kilku rzeczach, które pojawiły się wraz z nowymi aktualizacjami i których mogłeś nie zauważyć.

Pierwszą poważną zmianą jest notetaker — coś, co dołącza do twojego spotkania na Google Meet, Zoomie i tak dalej, tworzy transkrypcję w wybranym języku (jeśli rozmawiasz po polsku, to po polsku) i przygotowuje notatki. Notatki są niestety po angielsku, ale wszystko jest bardzo dobrze odwzorowane.

To nie koniec nowości — i tu przychodzi coś, co sprawia, że angielskie notatki przestają mieć znaczenie. Kolejna zmiana to oficjalny konektor, serwer MCP, dzięki któremu twój agent AI może połączyć się z twoimi notatkami czy notatkami ze spotkań tworzonymi przez Whisper Flow. Klikasz plusik, ale zamiast Plugins wybierasz Connectors, potem Browse connectors, wpisujesz u góry „Whisper Flow”, instalujesz konektor. Następnie znów klikasz plusik, przechodzisz do Connectors i zaznaczasz Whisper Flow jako aktywny albo wyłączony.

Potem możesz poprosić Claude’a, żeby przesłał podsumowanie z transkryptu konkretnej rozmowy zapisanej w Whisper Flow. Agent sprawdził cały transkrypt i dostałem notatki z tego spotkania po polsku, mimo że domyślnie są po angielsku.

Podsumowując: pytasz Claude’a albo Codeksa wprost, co ustaliliście na wczorajszym callu, a agent wypluwa odpowiedź na bazie twoich własnych nagrań. Zero ręcznego przeszukiwania plików. Tak samo agent ma dostęp do zwykłych notatek z Whisper Flow. I uczciwie: notetaker jest dostępny również w darmowym planie Whisper Flow, ale z tygodniowym limitem spotkań. Realnie do codziennej pracy potrzebujesz planu płatnego — mówię o tym od razu, żeby była jasność.

6.Repozytorium Davida Andreja — czterdzieści skilli i, ważniejsze, hooki

Kolejna pozycja to nie pojedynczy skill, a całe potężne repozytorium, które ma w środku kilkadziesiąt różnych skilli. Paczka jest autorstwa twórcy internetowego, youtubera Davida Andreja, który tworzy materiały o Claude Code i praktycznym wykorzystaniu AI. Repozytorium ma prawie cztery tysiące gwiazdek i było polecane przez wiele osób z branży technologicznej, więc zdecydowanie warto na nie rzucić okiem. David podzielił się nie tylko skillami, ale też hookami — i to na nich głównie się dziś skupimy.

Zastrzeżenie: repozytorium ma ponad czterdzieści skilli podzielonych na pięć kategorii, więc zrobiłem za ciebie selekcję. Pod filmem, w którym David omawia swoje skille, ktoś napisał w komentarzu, że piętnaście procent z nich to czyste złoto, a reszta to slop. Nie mnie to oceniać, jednak jest tu kilka perełek, które warto przetestować.

Zacznijmy od hooków. Hooki to akcje deterministyczne — jeżeli stanie się X, to zrób Y. Nawet jeśli agent AI jest niedeterministyczny i skilla może nie wywołać, to hooki sprawiają, że dana akcja zostanie wywołana zawsze. David podzielił się paczką hooków, które sprawiają, że Claude nie może wyjść z katalogu, w którym pracuje, ani wykonać szkodliwej akcji bez twojej zgody. Dzięki temu praca z Claude’em, szczególnie w trybie bypass permissions — tak zwanym yolo mode — staje się nieco bardziej bezpieczna.

Przykład: gdybyś natrafił na prompt injection w jakimś skillu albo w treści z internetu i Claude chciałby wyjść poza główny katalog, w którym siedzi, to dzięki tym hookom ma krótką smycz i nie zrobi tego bez twojej wcześniejszej zgody. Ja korzystam ze swojej wersji hooków, którą mam zrobioną od dawna, ale jeśli ty nie korzystasz z żadnych, warto przesłać link Claude’owi, zapytać, co jest w środku, i poprosić, żeby zainstalował je globalnie — nie lokalnie, tylko globalnie, żeby obowiązywały we wszystkich projektach.

(Informacja dodatkowa: prompt injection to atak polegający na ukryciu w treści czytanej przez agenta instrukcji, które ten potraktuje jak polecenie użytkownika).

Same skille podzielone są na pięć kategorii: agent orchestration, ops and setup, research and web, skill authoring oraz thinking and docs. Wśród nich jest para decisions i next-decisions z kategorii thinking and docs. Komenda decisions pokazuje, jakie decyzje agent podjął, a czego nie jest pewien — zamiast czytać dwa tysiące linii kodu czy obszerny raport, dostajesz kilka wątpliwości. Z kolei next-decisions bierze najważniejszą otwartą kwestię, daje ci cztery opcje do wyboru, wskazuje swoją preferencję i czeka na twój ruch. Taki code review dla nieprogramistów.

Ogólnie polecam skopiować link do repozytorium, wysłać go Claude’owi i zapytać, co przyda się w twoim projekcie — oraz poprosić, żeby to uzasadnił. Od siebie dodam, że po przekopaniu całego drzewa warto dorzucić jeszcze dwa, trzy skille:

Save Idea — łapie pomysł, na przykład na film na YouTube albo inny content, z dowolnego czatu i wrzuca go do backlogu.
YouTube Transcript — pobiera transkrypt filmu z YouTube’a jednym kliknięciem. Wersja domyślna korzysta z płatnego narzędzia autora, ale jest też darmowy fallback przez yt-dlp, który działa bez opłat i z którego sam korzystam na co dzień.
Prompt Me — to agent przepytuje ciebie, żeby wyciągnąć konkrety z twojej głowy; podobnie działa „grilling” z paczki Mata Pococka, którą ostatnio polecałem.
Remind — robi porządne TL;DR całej rozmowy.
Stop Overthinking — wymusza na agencie krótką decyzję zamiast pisania elaboratów.

Zaznaczę, że w tym repozytorium znajdziesz też skill będący po prostu reklamą płatnego narzędzia autora, więc z czystym sumieniem go pomijam — możesz skorzystać z darmowej alternatywy. Uwaga techniczna: to repozytorium nie jest spakowane jako plugin, więc ścieżka instalacji z punktu pierwszego tutaj nie zadziała.

7.Handoff Skill — lepszy sposób na koniec sesji niż `/compact`

Na tym etapie założyliśmy już Claude’owi krótką smycz, więc czas na skill od innego youtubera, a raczej od mojego serdecznego kolegi. Omówimy jeden z największych problemów pracy z Claude Code czy Codeksem, powiązany bezpośrednio z okienkiem kontekstowym — czyli tym, jakie dane przesyłasz i jakie przetwarza twój agent.

Powołam się tu na film Krzyśka Bohaczyka, Chrisa z kanału Detective: „Przestań używać compact w Claude Code, użyj tego skilla”. Chris opisuje tak zwany context rot — sytuację, w której agent im dłużej z tobą rozmawia, tym gorzej pamięta środek rozmowy. Jest też coś takiego jak dumb zone: po zapełnieniu mniej więcej trzydziestu, czterdziestu procent okna kontekstowego agent zaczyna działać gorzej. W rezultacie musisz poświęcić więcej czasu i więcej tokenów, żeby zrealizować to samo zadanie.

Dostawcy takich rozwiązań, jak Anthropic, zaproponowali komendę compact. Chris fajnie to porównał: to robienie kserokopii z kserokopii — każda kolejna wersja po kompaktowaniu jest po prostu nieco gorsza. Żebyśmy mieli jasność: wpisujesz /compact, gdy okno kontekstowe jest zapełnione w jakimś procencie, i możesz skompaktować rozmowę, czyli zachować jej główne wątki. Możesz je opisać, a Claude na bazie twojego opisu sam zadecyduje, co warto zapisać i przenieść do nowego kontekstu, a stary wyczyści. Problem w tym, że masz mały wpływ na to, jak to wyjdzie, a im więcej kompaktujesz, tym teoretycznie gorzej to działa. Ten sposób jest okej, ale można zrobić lepiej.

Z pomocą przychodzi repozytorium Chrisa — Handoff Skill. Ma dwie komendy: /handoff i /pickup. Po wpisaniu /handoff Claude zapisuje strukturalne podsumowanie sesji — decyzje, stan projektu, ślepe uliczki i następne kroki — do pliku w folderze session-logs. Potem wpisujesz /clear, żeby wyczyścić całą pamięć sesji. Nie /compact, który kompaktuje rozmowę, tylko /clear, czyli tabula rasa. A w nowej sesji odpalasz /pickup: agent wczytuje najnowszy log z folderu i kontynuuje pracę z czystym kontekstem, bez zapominania najważniejszych szczegółów.

Nie musisz nawet wpisywać tych komend — możesz używać tego prościej. Pod koniec dłuższej dłubaniny z agentem mówisz mu po prostu „zrób handoff”, potem czyścisz czat przez /clear, nie przez /compact, a w nowej sesji piszesz „pickup”. Agent sam ogarnie najnowszy log.

8.`CLAUDE.md` Management — oficjalna wtyczka Anthropic

Pamięć sesji mamy uratowaną, ale to dopiero połowa tematu, bo jest jeszcze pamięć całego projektu. Drugą połowę domyka rozwiązanie, którego nie stworzyła społeczność, tylko sam Anthropic — oficjalna wtyczka do pilnowania pliku CLAUDE.md.

CLAUDE.md to główna ściąga twojego projektu, instrukcja systemowa, którą agent czyta na starcie każdej sesji. Od razu wie z niej, jak wszystko u ciebie działa, czego mu nie wolno robić i gdzie szukać informacji. Problem polega na tym, że ta ściąga lubi się starzeć: twój kod i pliki idą do przodu, a CLAUDE.md zostaje w tyle.

Plik tworzysz komendą /init, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, a masz już jakieś pliki w projekcie. To w ogóle temat na osobny odcinek — jeśli cię interesuje, zostaw komentarz #CLAUDE.md, a chętnie go nagram. Zakładając, że plik już masz, znajdziesz go w zakładce Files. U mnie ma sto pięćdziesiąt sześć linijek. Warto utrzymywać go w rozmiarze stu pięćdziesięciu do dwustu linijek, nie więcej, bo ładuje się na starcie każdej sesji i zapycha kontekst — a przy zbyt dużym pliku agent po prostu zacznie się gubić.

Wtyczkę znajdziesz, klikając plusik, przechodząc do Plugins, Browse plugins i wpisując u góry „MD” — nazywa się claude-md-management. Daje dostęp do dwóch komend.

Pierwsza to ulepszanie i aktualizowanie pliku. W projekcie, do którego dawno nie zaglądałem, zobaczyłem, że CLAUDE.md jest za długi, więc uruchomiłem claude-md-improver i poprosiłem o propozycje zmian wraz z uzasadnieniem. Dostałem raport jakości z wynikiem 79 na 100: oceny, znalezione problemy, luki i propozycje zmian. Widać tam też AGENTS.md — symlink, z którego korzystają Codex i inni agenci, na przykład Kimi. To po prostu odpowiednik CLAUDE.md, ale dla innych agentów: Anthropic ma CLAUDE.md, Codex ma AGENTS.md. Napisałem, że chciałbym skrócić plik do dwustu linijek i na tej podstawie poprawić również AGENTS.md. Możesz też zapytać o radę Claude’a z modelem Fable 5 — u mnie to właśnie Fable pracował nad zmianami. Agenci odświeżają ci CLAUDE.md, sprawdzają, czy wszystko jest w porządku, a jeśli nie — korzystają z dobrych praktyk Anthropic.

Druga komenda to revise-claude-md i odpalasz ją na koniec pracy. Wyłapuje, czego brakowało w ściądze podczas twojej sesji, i dopisuje wnioski. Dzięki temu przy kolejnym uruchomieniu Claude od razu staje się mądrzejszy.

Warto pamiętać o dwóch rzeczach: musisz mieć stworzony CLAUDE.md (jeśli nie masz, wpisujesz /init), a tych dodatkowych komend używasz raz na jakiś czas, a nie przy każdej sesji. Raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc — w zależności od tego, jak dużo zmieniło się w projekcie.

9.Herd — zespół agentów rozmawiających ze sobą

Skoro pamięć od pojedynczej sesji aż po cały projekt mamy odhaczoną w komplecie, pora na najważniejszy wątek dzisiejszego poradnika, bo wchodzimy na teren, gdzie działa już nie tylko jeden agent, ale cały zespół AI. Nie dodajemy Claude’owi jednej nowej sztuczki, tylko zmieniamy miejsce, w którym mieszka i pracuje.

Herd to sprytne narzędzie, które omawiałem w jednym z poprzednich materiałów, sprawiające, że praca z kilkoma różnymi agentami AI staje się o wiele prostsza i przyjemniejsza. W dużym skrócie: w jednym okienku odpalasz Claude’a, w drugim Codeksa i możesz powiedzieć Claude’owi na przykład: „skorzystaj ze skilla Herd, przywitaj się z Codeksem, który jest otwarty po prawej stronie, zapytaj go, jak tam, i poproś, żeby pozdrowił moich widzów na YouTubie, bo nagrywam materiał”.

Wysyłam prompt. Claude ładuje skill Herd, szuka okienka z Codeksem, znajduje je i wysyła wiadomość do sąsiedniego panelu: „Cześć Codex, tu Claude Code z sąsiedniego panelu Herd. Jak tam u ciebie? Mam prośbę — Robert właśnie nagrywa materiał, pozdrów proszę jego widzów paroma zdaniami od siebie”. Odpowiedź: „Cześć, Claude. Zerkam tylko na kontekst sesji Roberta i lecę z pozdrowieniami. U mnie wszystko gra, procesy rozgrzane, halucynacje trzymane na smyczy. A do widzów Roberta: cześć wszystkim, skoro oglądacie ten materiał, jesteście w dobrym miejscu — Robert potrafi przekładać skomplikowaną technologię na rzeczy, które naprawdę da się wykorzystać”.

Claude zobaczył tę odpowiedź i był w stanie na nią zareagować. To świetna opcja, jeśli chcesz robić coś takiego jak pętle agentowe. Nie będę się rozwodzić — nagrałem o tym dwa osobne odcinki.

10.Bonus: skill, który pisze się sam z nagrania ekranu

Czas na obiecany bonus. To ukryta funkcja, dzięki której skill dosłownie pisze się sam. Wystarczy, że przeklikasz swoje zadanie tak, jak robisz to na co dzień, i opowiesz, co robisz — całą resztę zrobi za ciebie Claude.

Znajdziesz ją, wchodząc w Customize, po lewej stronie masz Skills. Klikasz Add i widzisz kilka opcji dodania skilla, w tym Record your screen. Możesz dołączyć mikrofon, klikasz Start recording, klikasz i pokazujesz rzeczy na ekranie, mówiąc, co robisz — a na tej podstawie Claude stworzy twojego skilla.

W praktyce: klikasz Start recording, wykonujesz swoje zadanie normalnie, możesz gadać do mikrofonu, żeby tłumaczyć swoje ruchy. Pasek nagrywania pokazuje liczbę kroków. Masz na to maksymalnie około dziesięciu minut. Kiedy zakończysz, Claude analizuje nagranie i sam proponuje nowy skill albo aktualizuje ten, który już masz. Zanim cokolwiek zapiszesz, możesz podejrzeć wygenerowany kod.

Całość wymaga planu Pro, Max albo Team — plan darmowy i Enterprise odpadają. Funkcja działa na razie tylko na macOS, więc fani okienek muszą obejść się smakiem. Przedtem trzeba jeszcze nadać Claude’owi odpowiednie uprawnienia, chociażby do nagrywania i dostępu do ekranu.

Warto pochylić się też nad kwestiami bezpieczeństwa i prywatności. Anthropic w dokumentacji mówi, że wideo i audio nie są nigdzie przechowywane — zostaje tylko zestaw zrzutów ekranu w tasku, więc kiedy skasujesz taska, wszystko znika. Ale uwaga: wszystko, co masz na ekranie, i wszystko, co powiesz w trakcie nagrania, jest przechwytywane i mielone przez Claude Code. Nigdy nie nagrywaj więc wpisywania haseł, prywatnych rozmów ani danych poufnych czy wrażliwych.

Podsumowanie

Przeszliśmy przez dziesięć różnych pluginów, narzędzi i wtyczek, które realnie testuję albo z których korzystam każdego dnia. Każdą z tych rzeczy możesz odpalić u siebie dosłownie za moment.

Każda z nich osobno to tylko fajny bajer: jeden output style, jeden hook, jeden mały konektor. Ale jak złożysz to wszystko do kupy i dostroisz pod siebie, dostajesz agenta, który ma zapięte pasy bezpieczeństwa, ma swój gust, trzyma focus i do tego ma pamięć — dzięki czemu działa tak, jakby znał cię od roku. Moim zdaniem warto to przetestować i ocenić, jak sprawdza się u ciebie.

10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania

1.Dodanie marketplace’u to nie to samo co instalacja pluginu

Na czym polega: W aplikacji desktopowej Claude Code proces jest dwuetapowy: najpierw dodajesz repozytorium jako marketplace (Plugins → Browse → plusik → Add from a repository → Sync), a dopiero potem instalujesz z niego konkretny plugin plusikiem w zakładce Code.

Jak stosować: Wklejaj adres w formacie owner/repo, nie pełny link do GitHuba. Po instalacji zrestartuj Claude’a, bo bez tego plugin się nie załaduje.

Na co uważać: Pominięcie drugiego kroku to najczęstsza przyczyna wrażenia, że „skill nie działa” — marketplace widoczny na liście nie oznacza aktywnego pluginu. Ta ścieżka nie zadziała dla repozytoriów niespakowanych jako plugin (np. paczki skilli Davida Andreja).

2.Skill do researchu daje punkt wyjścia, nie werdykt

Na czym polega: last 30 days przeczesuje Reddita, X, YouTube’a, TikToka, Instagrama i Hacker News z ostatniego miesiąca i zwraca brief o tym, co ludzie realnie mówią na dany temat, plus surowy dokument z cytatami i linkami.

Jak stosować: Zapytaj normalnym językiem („co ludzie mówili o X w ciągu ostatnich 30 dni”) — ukośnik nie jest konieczny. Poproś od razu o odpowiedzi po polsku i, jeśli chcesz, o spolszczenie samego skilla.

Na co uważać: Konfiguracja wymaga konta GitHub i doinstalowania zależności. Część źródeł może nie zadziałać bez odpowiednich ciasteczek w przeglądarce (autorowi zabrakło ciasteczek Exa) — a brakujące źródło nie jest błędem widocznym na pierwszy rzut oka.

3.Output style bije skilla, gdy chodzi o trwałą zmianę stylu odpowiedzi

Na czym polega: Skill zmieniający sposób komunikacji agenta (jak „I have ADHD”) działa tylko do końca sesji. Ten sam zestaw zasad zapisany jako plik markdown w .claude/output-styles zostaje włączony na stałe między sesjami w projekcie.

Jak stosować: Weź zasady z repozytorium (licencja MIT na to pozwala), połącz je z własnymi preferencjami i poproś Claude’a o instalację jako output style. Przełączasz przez /config → output style.

Na co uważać: Autor pokazuje przełączanie tylko w terminalu lub IDE — nie wie, jak zrobić to samo w aplikacji desktopowej. To też kwestia gustu, nie obiektywnej wyższości: krótsza odpowiedź bywa mniej dokładna, więc przetestuj oba warianty na własnych zadaniach.

4.Hooki dają twardą granicę tam, gdzie skill jest tylko sugestią

Na czym polega: Hooki są deterministyczne — jeżeli stanie się X, zawsze wykona się Y. Skill agent może zignorować, hooka nie. Paczka Davida Andreja blokuje m.in. wychodzenie poza katalog roboczy i szkodliwe akcje bez twojej zgody.

Jak stosować: Zainstaluj globalnie, nie lokalnie, żeby obowiązywały we wszystkich projektach. Szczególnie istotne, jeśli pracujesz w trybie bypass permissions.

Na co uważać: Najpierw przeczytaj, co jest w środku — możesz poprosić Claude’a o streszczenie zawartości repozytorium przed instalacją. Hooki nie eliminują ryzyka prompt injection, tylko ograniczają zasięg szkód.

5.`/handoff` + `/clear` zamiast `/compact`

Na czym polega: Kompaktowanie to kserokopia z kserokopii — każde kolejne podsumowanie jest gorsze, a ty masz mały wpływ na to, co przetrwa. Handoff Skill zapisuje strukturalne podsumowanie (decyzje, stan projektu, ślepe uliczki, następne kroki) do pliku w session-logs, po czym czyścisz sesję do zera i wczytujesz log przez /pickup.

Jak stosować: Pod koniec dłuższej pracy powiedz agentowi „zrób handoff”, wpisz /clear, a w nowej sesji „pickup”. Komend nie musisz wpisywać dosłownie — wystarczy naturalne polecenie.

Na co uważać: Kluczowe jest /clear, nie /compact — pomylenie ich niweczy cały sens zabiegu. Jakość kontynuacji zależy od tego, jak kompletny był zapis handoffu, więc warto go przejrzeć przed czyszczeniem sesji.

6.Agent gubi się dużo wcześniej, niż zapełni kontekst

Na czym polega: Context rot oznacza, że im dłuższa rozmowa, tym gorzej agent pamięta jej środek. Tak zwana dumb zone zaczyna się już przy zapełnieniu około 30–40% okna kontekstowego — i od tego momentu to samo zadanie kosztuje więcej czasu i tokenów.

Jak stosować: Nie czekaj z przerwaniem sesji do momentu, gdy licznik kontekstu zaświeci się na czerwono. Planuj podział pracy na krótsze sesje domykane handoffem.

Na co uważać: Autor przywołuje te progi za materiałem Chrisa z kanału Detective; to obserwacja praktyczna, a nie twarda specyfikacja modelu — traktuj 30–40% jako sygnał ostrzegawczy, a nie sztywny próg.

7.`CLAUDE.md` wymaga okresowego serwisu, nie ciągłego majstrowania

Na czym polega: Oficjalna wtyczka Anthropic claude-md-management daje dwie komendy: claude-md-improver (audyt jakości pliku z punktową oceną, listą problemów, luk i propozycjami zmian) oraz revise-claude-md (dopisanie na koniec pracy tego, czego w ściądze zabrakło podczas sesji).

Jak stosować: Utrzymuj plik w granicach 150–200 linijek. Uruchamiaj audyt raz na dwa tygodnie lub raz na miesiąc, zależnie od tempa zmian w projekcie.

Na co uważać: Nie odpalaj tego przy każdej sesji — koszt przewyższy korzyść. Musisz też mieć plik utworzony wcześniej przez /init. Jeśli używasz kilku agentów, pamiętaj o AGENTS.md (odpowiednik dla Codeksa i innych) — audyt warto rozciągnąć na oba pliki.

8.Narzędzie antyslopowe podnosi podłogę, a nie sufit

Na czym polega: Skill „Impeccable” to dwadzieścia trzy komendy, w tym detect wykrywający pięćdziesiąt osiem wzorców generycznej estetyki AI, live mode do klikanych poprawek w przeglądarce oraz blisko sto osiemdziesiąt gotowych stylów. GitHub wbudował go w Copilota.

Jak stosować: Duże kierunkowe decyzje podejmuj w terminalu lub aplikacji, drobne poprawki dłub w live mode. Po skończeniu odpal osobne okno Claude’a lub Codeksa ze świeżym kontekstem, żeby spojrzał na projekt z boku.

Na co uważać: Skill zjada sporo tokenów. Grozi też paradoks: jeśli wszyscy użyją tego samego narzędzia, antyslop stanie się nowym slopem. Dorzucaj własne referencje wizualne zamiast polegać wyłącznie na gotowych stylach.

9.Konektor MCP zamienia notatki ze spotkań w pamięć agenta

Na czym polega: Whisper Flow ma notetaker dołączający do Google Meet czy Zooma oraz oficjalny serwer MCP. Po podpięciu konektora agent czyta twoje transkrypcje i notatki, więc możesz go wprost zapytać, co ustaliliście na wczorajszym callu.

Jak stosować: Instalujesz przez Connectors → Browse connectors (nie Plugins), a potem aktywujesz w zakładce Connectors. Notatki generowane są po angielsku, ale agent bez problemu odda ci podsumowanie po polsku.

Na co uważać: W darmowym planie notetaker ma tygodniowy limit spotkań — do codziennej pracy realnie potrzebujesz planu płatnego. Pamiętaj też, że podpinasz agentowi treść wszystkich swoich spotkań.

10.Nagrywanie ekranu tworzy skilla, ale nagrywa wszystko

Na czym polega: W Customize → Skills → Add → Record your screen uruchamiasz nagranie (do ok. dziesięciu minut, z opcjonalnym mikrofonem), wykonujesz zadanie normalnie, a Claude na tej podstawie proponuje nowy skill lub aktualizuje istniejący. Kod możesz podejrzeć przed zapisaniem.

Jak stosować: Komentuj głosem to, co robisz — opis kroków poprawia jakość wygenerowanego skilla. Nadaj wcześniej uprawnienia do nagrywania ekranu.

Na co uważać: Funkcja wymaga planu Pro, Max lub Team (darmowy i Enterprise odpadają) i działa wyłącznie na macOS. Anthropic deklaruje, że wideo i audio nie są przechowywane — zostają tylko zrzuty ekranu w tasku, znikające po jego skasowaniu — ale wszystko, co pokażesz i powiesz, trafia do przetworzenia. Nigdy nie nagrywaj haseł, danych poufnych ani prywatnych rozmów.