O czym jest ten film
- Seedance 2.5 jest już dostępny publicznie i wprowadza trzy kluczowe zmiany: klipy do 30 sekund, do 50 referencji wejściowych i sterowanie ruchem kamery oraz cięciami przy pomocy niskiej jakości renderu.
- Autor pokazuje krok po kroku, jak zrobił trzydziestosekundową reklamę kawy — i że wystarczyły do tego trzy generacje.
- Cały proces prowadzi w Higgsfield (sponsor materiału), zaczynając od modułu Cinematic Locations do ustalenia lokacji i klimatu.
- Punktem wyjścia są tylko dwa assety: zdjęcie kubka z kawą i arkusz referencyjny opakowania kawy.
- Arkusze referencyjne postaci autor buduje zawsze według tej samej struktury, z jednym trikiem: usuwa twarz z widoku całej sylwetki od przodu.
- Scenariusz i rytm reklamy dopina w Claude, korzystając z darmowej umiejętności shot list director, która zwraca gotowy prompt z otagowanymi elementami.
- Porównanie tej samej sekwencji zrobionej w Seedance 2.0 (w 4K) i 2.5 (w 720p) wypada zdecydowanie na korzyść nowszego modelu — jakość skóry, światło, gra aktorska, ciągłość, poprawność tekstu.
- Druga część filmu to workflow z Blenderem: niskiej jakości render 3D staje się wideo sterującym dla Seedance.
- Autor przygotował własną umiejętność do Claude, która generuje takie niskorozdzielcze rendery produktowe — inspirację zaczerpnął z filmu Dana.
- Workflow z Blenderem jest wciąż na wczesnym etapie; zapowiedziany jest osobny materiał z bardziej szczegółowymi testami.
Redakcyjne tłumaczenie
Reklama, którą zobaczyliście na wstępie
— To tylko kawa, stary.
— Nie ma sprawy. Proszę bardzo. Następny.
— Kawa z powolnego zaparzania. Zawsze warta czekania.
Cała reklama, którą właśnie obejrzeliście, powstała w Seedance 2.5. I choć trudno w to uwierzyć, zajęła mi zaledwie trzy generacje. Pokażę wam dokładnie, jak ją zrobiłem, a potem przyjrzymy się workflow, który jest przełomem dla reklam produktowych.
(Informacja dodatkowa: automatyczna transkrypcja zapisuje nazwę modelu na wiele sposobów — „Cance”, „Cedance”, „Seance”. Wszędzie chodzi o Seedance, model wideo od ByteDance.)
Co nowego w Seedance 2.5
Seedance 2.5 jest wreszcie dostępny dla wszystkich. To nie jest drobna aktualizacja. Nowych funkcji jest sporo, ale dla mnie — i z perspektywy reklam produktowych — najważniejsze są trzy. Po pierwsze, możesz teraz generować klipy o długości 30 sekund. Po drugie, możesz podać na wejściu nawet 50 referencji. Po trzecie, jesteś w stanie sterować ruchem kamery i cięciami za pomocą renderu w niskiej jakości — a to, jak zobaczycie w dalszej części filmu, zmienia całkowicie reguły gry. Stworzyłem nawet darmową umiejętność do Claude, dzięki której zrobicie takie niskorozdzielcze rendery produktowe pod własną reklamę.
Pracuję dziś w Higgsfield — twórcy byli tak uprzejmi, że zasponsorowali ten film i dali mi dostęp oraz kredyty na zabawę z Seedance 2.5 i tworzenie tych reklam. Jeśli chcecie robić to razem ze mną, link znajdziecie w opisie.
(Informacja dodatkowa: Higgsfield to platforma agregująca modele generatywne wideo w jednym interfejsie produkcyjnym. Materiał jest oznaczony jako sponsorowany.)
Przygotowanie: lokacja i assety
Z mojego doświadczenia sposób promptowania Seedance 2.5 nie zmienił się właściwie w porównaniu ze starszym modelem. Zacząłem więc tak jak zwykle — od otwarcia nowego projektu w Cinema Studio. Startujemy tylko z dwoma assetami: zdjęciem kubka z kawą i arkuszem referencyjnym torebki kawy.
Koncepcja była następująca: chciałem zrobić efektowną sekwencję B-rollową z kawą, a na końcu pokazać produkt z jakąś puentą. Zacząłem od funkcji Cinematic Locations, żeby znaleźć klimat kawiarni, którego szukałem do tej reklamy. Prompty, których używam przy tej funkcji, są zwykle bardzo proste. Tutaj było to po prostu: „ujęcie trzy czwarte, jasne południe, kawiarnia, kinowy look reklamowy”.
Jak wspominałem w poprzednich filmach, generowanie w Cinematic Locations jest bardzo tanie. Po prostu generuję ponownie, aż trafię na coś, co mnie satysfakcjonuje. Po kilku podejściach wylądowałem na tej lokacji — dokładnie taki styl, o jaki mi chodziło, ten jasny, filmowy look. I ten pozornie drobny szczegół jest naprawdę ważny, jeśli chcecie tworzyć fotorealistyczne, kinowe rendery. Zdecydowanie polecam poświęcić trochę czasu na dobre domknięcie kadru środowiska na samym początku.
Arkusze referencyjne postaci
Następnie zabrałem się za tworzenie arkuszy referencyjnych postaci. Zawsze używam do nich tej samej struktury promptu: cała sylwetka od przodu i od tyłu plus zbliżenie twarzy. A jeśli oglądaliście moje wcześniejsze filmy — profesjonalna wskazówka brzmi: usuńcie twarz z widoku całej sylwetki od przodu. Dzięki temu w całym arkuszu referencyjnym jest tylko jedna twarz i Seedance nie będzie się gubił, której z nich użyć przy generacjach.
Domykanie scenariusza w Claude
Kiedy mamy już koncepcję i assety, przechodzimy do Claude, żeby porządnie domknąć rytm reklamy. Wysyłam tam wszystkie swoje assety i luźno opisuję pomysł, który mam w głowie. Korzystam z darmowej umiejętności shot list director, którą możecie pobrać z linku w opisie.
Ponieważ Seedance 2.5 potrafi generować trzydziestosekundowe klipy, możemy teraz użyć umiejętności shot list director, ale poprosić tylko o jedną długą generację. I nie potrafię wystarczająco mocno podkreślić, jakie to szalone — za chwilę zobaczycie dlaczego. Jeśli potrafisz wyjaśnić swój pomysł na reklamę i masz domknięte wysokiej jakości assety, jesteś w stanie wygenerować trzydziestosekundową reklamę za jednym podejściem. I właśnie dlatego warto spędzić tu dużo czasu: upewnić się, że wszystkie szczegóły się zgadzają, i pokrążyć trochę z Claude, żeby naprawdę dopiąć rytm reklamy.
To, co wróciło z umiejętności shot list director, to reklama z dwunastoma cięciami, dwiema kwestiami dialogowymi i jednym lektorskim wejściem. Po kilku turach dopracowywania z Claude wylądowałem na finalnym promptcie, który również możecie pobrać z opisu. Struktura promptu wygląda tak: styl, postacie i scena, a następnie wszystkie poszczególne cięcia ze znacznikami czasu. A najlepsze w tym workflow jest to, że Claude automatycznie taguje elementy. Wystarczy więc skopiować i wkleić prompt i kliknąć „generuj”.
(Informacja dodatkowa: tagowanie elementów to opisanie w promptcie, który asset referencyjny odpowiada której postaci, produktowi czy lokacji — model wie wtedy, co ma podstawić w konkretnym ujęciu.)
Wynik: jedna generacja
— To tylko kawa, stary.
— Nie ma sprawy. Proszę bardzo. Następny.
— Kawa z powolnego zaparzania. Zawsze warta czekania.
Fakt, że to wynik jednej generacji, jest absolutnie powalający. Może trzy–cztery sekundy z tej generacji nadawały się do wyrzucenia, ale po drobnej korekcie promptu i dwóch ponownych generacjach miałem więcej materiału, niż potrzebowałem.
To jest właśnie prawdziwy przełom trzydziestosekundowych generacji: Seedance ma teraz czas, żeby skupić się na każdym ujęciu z osobna, zamiast upychać wszystko w piętnastosekundowej osi czasu. I choć nadal jest to tylko rozdzielczość 720p, to patrząc na jakość tekstury skóry, na światło, na gry aktorskie — jesteśmy na zupełnie innym poziomie niż w Seedance 2.
Porównanie z Seedance 2.0
Dla zabawy puściłem dokładnie tę samą sekwencję rozbitą na dwie piętnastosekundowe generacje w Seedance 2.
— To tylko kawa, stary.
— Nie ma sprawy. Proszę bardzo. Następny.
— Kawa z powolnego zaparzania. Zawsze warta czekania.
Jak widać po rezultatach — mimo że dla Seedance 2.0 użyłem rozdzielczości 4K — nie ma to nawet zbliżonej jakości, gry aktorskiej ani ciągłości w porównaniu z tym, co wyszło z Seedance 2.5.
Bardzo zaimponowała mi też w 2.5 poprawność tekstu: w żadnej klatce napisy nie są zniekształcone, poza momentami, gdy produkt jest w ruchu — a to po prostu naturalne rozmycie ruchu.
Blender jako sterownik ujęć — element, który zmieni reklamy produktowe
Teraz część, która zmieni reklamy produktowe na zawsze. Byłem właśnie w trakcie montażu tego filmu, gdy zobaczyłem materiał Dana, w którym używa niskorozdzielczych assetów z Blendera jako wideo wejściowego do Seedance. To naprawdę rozkręciło moją kreatywność i musiałem to przetestować sam. Jeśli nie widzieliście jego filmu, koniecznie zobaczcie — tłumaczy tam szczegółowo wszystko, co trzeba, żeby to sobie skonfigurować.
W skrócie: trzeba zainstalować Blendera, czyli oprogramowanie 3D. I bez obaw — nie potrzebujesz żadnego doświadczenia z 3D. Ja go nie mam, Dan też nie miał, a całość jest bardzo przyjazna początkującym. Następnie instalujesz MCP, żeby Claude mógł obsługiwać Blendera za ciebie. Stworzyłem też umiejętność, która pomoże wam tworzyć te niskorozdzielcze rendery produktowe do wykorzystania w Seedance.
(Informacja dodatkowa: MCP — Model Context Protocol — to standard, dzięki któremu asystent AI może sterować zewnętrznym programem, tu Blenderem, jak własnym narzędziem.)
Co to daje? Możesz teraz po prostu opisać Claude ujęcia, które chcesz zobaczyć w swojej reklamie, a Claude zrobi niskorozdzielcze wideo dokładnie z tymi ujęciami. W ten sposób usuwasz całe zgadywanie i możesz zablokować dokładnie tę sekwencję, którą chcesz, zanim wejdziesz do Seedance.
Na przykład: po prostu rozmawiając z Claude i wyjaśniając, jakich ujęć chcę w testowej sekwencji dla tego workflow, dostałem taki rezultat z Blendera. Potem wziąłem to wideo referencyjne razem z arkuszami referencyjnymi produktu, środowiskiem i tym promptem — i byłem w stanie odtworzyć dokładnie tę samą sekwencję, tyle że z wysokiej jakości renderem produktu i dokładnie tym otoczeniem, które podałem.
Mała uwaga: wciąż to buduję, więc na moment nagrywania jest to bardzo wczesna faza. Byłem po prostu tak podekscytowany, że musiałem to tu włączyć. Rezultat i workflow zrobiły na mnie takie wrażenie, że na pewno nagram materiał uzupełniający, w którym wejdę głębiej i przetestuję to na różnych produktach i różnych sekwencjach. Subskrybujcie, jeśli was to interesuje.
Podsumowanie
Podsumowując moje wrażenia z Seedance 2.5: to bezapelacyjnie najlepszy model wideo, jakiego kiedykolwiek używałem. Nic nawet się do niego nie zbliża pod względem jakości i możliwości. Zdecydowanie polecam sprawdzić Seedance 2.5 samodzielnie — link w opisie. Poza tym: do zobaczenia w następnym.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Trzydziestosekundowa generacja to zmiana metody pracy, nie tylko parametru
Na czym polega: Seedance 2.5 generuje klipy do 30 sekund, więc całą reklamę można wyprodukować w jednym podejściu zamiast sklejać ją z kilkunastosekundowych kawałków. Autor podkreśla, że model ma wtedy czas skupić się na każdym ujęciu z osobna, zamiast upychać wszystko w piętnastu sekundach.
Jak stosować: Zamiast prosić o listę ujęć do osobnych generacji, poproś o jeden długi prompt obejmujący całą reklamę ze znacznikami czasu dla każdego cięcia.
Na co uważać: Cała stawka przenosi się na etap przygotowania. Nieudana generacja to strata całych 30 sekund, a nie jednego ujęcia — dlatego przed kliknięciem „generuj” prompt i assety muszą być domknięte.
2.Środowisko ustalaj na samym początku i nie żałuj na to czasu
Na czym polega: Autor najpierw generuje wyłącznie kadr lokacji (w Cinematic Locations), aż trafi na właściwy klimat. Nazywa to szczegółem kluczowym dla fotorealistycznych, kinowych renderów.
Jak stosować: Wykorzystaj to, że generowanie samych lokacji jest tanie — regeneruj wielokrotnie, aż złapiesz look, i dopiero ten kadr wpuść do dalszego procesu jako referencję.
Na co uważać: „Wystarczająco dobra” lokacja przeniesie swój niedopracowany look na wszystkie kolejne ujęcia. To najtańszy moment na poprawki i najdroższy na kompromis.
3.Usuń twarz z widoku całej sylwetki w arkuszu referencyjnym
Na czym polega: W arkuszu postaci — sylwetka od przodu, od tyłu i zbliżenie twarzy — autor usuwa twarz z ujęcia przodem, żeby w całym arkuszu została tylko jedna twarz.
Jak stosować: Buduj arkusze zawsze według tej samej struktury i przed użyciem usuń twarz z ujęcia całej sylwetki od przodu.
Na co uważać: Dwie twarze w jednym arkuszu dezorientują model — nie wie, której użyć, i dostajesz niespójną postać między ujęciami.
4.Etap „reżyserski” wynieś poza generator wideo
Na czym polega: Rytm reklamy, listę ujęć i dialogi autor ustala w rozmowie z Claude (umiejętność shot list director), a dopiero gotowy prompt wkleja do generatora.
Jak stosować: Prześlij modelowi wszystkie assety i luźno opisz pomysł, potem iteruj — u autora wyszła reklama z 12 cięciami, dwiema kwestiami dialogowymi i jednym wejściem lektora.
Na co uważać: To nie jest etap do przyspieszenia. Autor wprost mówi, że właśnie tu należy spędzić dużo czasu, bo błąd w scenariuszu ujawnia się dopiero po kosztownej generacji.
5.Trzymaj się jednej, powtarzalnej struktury promptu
Na czym polega: Struktura wygląda tak: styl → postacie i scena → poszczególne cięcia ze znacznikami czasu.
Jak stosować: Zapisz ten szkielet jako szablon i wypełniaj go dla każdego projektu, zamiast pisać prompt od zera za każdym razem.
Na co uważać: Autor zaznacza, że sam sposób promptowania nie zmienił się względem starszego modelu — nie zakładaj, że nowa wersja wymaga nowego stylu pisania promptów, ale też nie licz, że sama naprawi bałagan w strukturze.
6.Automatyczne tagowanie elementów jest tym, co czyni proces „kopiuj-wklej”
Na czym polega: Claude sam oznacza w promptcie, który asset odpowiada której postaci, produktowi czy scenie. Efekt: kopiujesz prompt, wklejasz, generujesz.
Jak stosować: Sprawdź w wygenerowanym promptcie, czy tagi faktycznie wskazują właściwe assety, zanim uruchomisz generację.
Na co uważać: Przy nawet 50 dozwolonych referencjach źle podpięty tag jest łatwy do przeoczenia, a wynik będzie wyglądał na „losowy błąd modelu”.
7.Rozdzielczość nie jest miarą jakości modelu
Na czym polega: Seedance 2.5 w 720p wypadł lepiej niż Seedance 2.0 w 4K — pod względem tekstury skóry, światła, gry aktorskiej i ciągłości.
Jak stosować: Wybierając model, porównuj rzeczywiste ujęcia z tą samą sekwencją, a nie specyfikacje rozdzielczości.
Na co uważać: 720p to nadal 720p. Jeśli materiał ma trafić na duży ekran lub do dystrybucji wymagającej wyższej rozdzielczości, trzeba to rozstrzygnąć osobno — autor tego wątku nie porusza.
8.Poprawność tekstu wreszcie działa na tyle, by pokazać opakowanie
Na czym polega: W generacji autora żadna klatka nie miała zniekształconego tekstu poza momentami ruchu produktu, gdzie widać naturalne rozmycie.
Jak stosować: To otwiera drogę do ujęć, w których marka i opis na opakowaniu są czytelne — czyli do prawdziwych reklam produktowych, nie tylko klimatycznego B-rolla.
Na co uważać: Nadal weryfikuj klatka po klatce te ujęcia, w których logo lub nazwa są kluczowe. Ruch produktu to moment największego ryzyka.
9.Niskorozdzielczy render z Blendera jako sterownik ujęć
Na czym polega: Zamiast opisywać ruch kamery słowami, podajesz modelowi prostackie wideo 3D z Blendera, a Seedance odtwarza tę samą sekwencję z wysokiej jakości produktem i wybranym otoczeniem. Autor nazywa to usunięciem całego zgadywania.
Jak stosować: Zainstaluj Blendera, podłącz MCP, żeby Claude mógł nim sterować, i opisz mu po prostu ujęcia, jakich chcesz. Doświadczenie w 3D nie jest potrzebne — ani autor, ani Dan, od którego pomysł pochodzi, go nie mają.
Na co uważać: Autor sam mówi, że to bardzo wczesna faza i wciąż to buduje. Traktuj jako obiecujący kierunek do własnych testów, nie jako gotowy proces produkcyjny.
10.Nawet najlepszy wynik wymaga korekty i kilku podejść
Na czym polega: Trzy generacje na gotową reklamę — ale w pierwszej trzy–cztery sekundy nadawały się do wyrzucenia, a poprawa polegała na drobnej korekcie promptu i dwóch ponownych generacjach.
Jak stosować: Planuj budżet na 2–3 pełne generacje i traktuj pierwszą jako materiał diagnostyczny: zobacz, co się rozjechało, popraw prompt punktowo, powtórz.
Na co uważać: „Jedna generacja” w komunikacji o narzędziach AI zwykle oznacza „jedna udana generacja”. Nie planuj harmonogramu i kredytów pod scenariusz idealny, oraz pamiętaj, że materiał jest sponsorowany przez platformę, na której autor pracuje.