O czym jest ten film
- Zaplanowane zadania Claude potrafią teraz działać w chmurze — przy zamkniętym laptopie, sterowane z telefonu.
- Fundamentem wszystkiego jest „loop engineering”: praca w cyklach aż do spełnienia jasnego kryterium ukończenia.
- Pętle uruchamiają się na trzy sposoby: na turę (wiadomość), czasowo (harmonogram) i zdarzeniowo (reakcja na zdarzenie).
- Zadanie 1: cotygodniowe uzgadnianie faktur i paragonów z transakcjami w oprogramowaniu księgowym.
- Zadanie 2: comiesięczny audyt „pełzających” subskrypcji i powtarzalnych wydatków.
- Zadanie 3: budowa profilu Twojego stylu pisania maili i szablonów typowych odpowiedzi.
- Zadanie 4: automatyczne zamienianie notatek ze spotkań (Fathom) w listę zadań w Notion.
- Zadanie 5: cotygodniowy monitoring konkurencji z linkami do źródeł.
- Praktyczne obejścia ograniczeń: Composio dla wielu skrzynek Gmail, Notion zamiast plików lokalnych.
- Klucz do sukcesu to precyzyjne zdefiniowanie kryterium „gotowe” dla każdego zadania.
Redakcyjne tłumaczenie
Wstęp: praca, która dzieje się sama
W poprzednim materiale pokazałem, że zaplanowane zadania Claude działają teraz w chmurze. Przypomnę: dla właścicieli firm to prawdziwa rewolucja. Praca może toczyć się cyklicznie, gdy laptop jest zamknięty, a Ty możesz nią kierować z telefonu.
Dziś idę o krok dalej. Wyjdziesz stąd z pięcioma działającymi, zaplanowanymi zadaniami, których możesz od razu użyć — gwarantuję, że oszczędzą Ci mnóstwo czasu. Zabierzesz też wiedzę, dzięki której wdrożysz to w dowolnym procesie w swojej firmie, choćby był bardzo nietypowy.
Fundament: „loop engineering”
Zanim przejdziemy do piątki, jedna rzecz, którą trzeba zrozumieć. Całość opiera się na koncepcji zwanej loop engineering. To ona przenosi Cię od zadawania AI pytań w oknie czatu do sytuacji, w której AI działa autonomicznie bez Ciebie — a mimo to pozwala Ci nadal wprowadzać dane w kluczowych momentach. Te punkty „człowieka w pętli” dodajemy dlatego, że chcemy utrzymać wysoką jakość.
(Informacja dodatkowa: Anthropic, twórca Claude, opisał tę koncepcję we własnym artykule, do którego autor odsyła w opisie filmu.)
Prosta wersja: pętla to Claude powtarzający cykle pracy, aż zostanie spełniony warunek ukończenia. Dajemy więc Claude kryterium „gotowe” — coś w rodzaju „działaj dalej, aż każdy paragon zostanie dopasowany albo oznaczony do mojego przeglądu”. Wtedy Claude może użyć swoich inteligentnych modeli, jak Fable, żeby zaplanować zadanie tak, aby zawsze osiągnąć pożądany efekt — zanim w ogóle wróci po Twoje dane, jeśli w ogóle będą potrzebne.
Pętle uruchamiają się na trzy sposoby:
- Na turę — Ty wysyłasz wiadomość do czatu, a AI pracuje, aż osiągnie warunek ukończenia. Tego raczej chcemy unikać, bo wymaga, żebyś był pośrednikiem odbijającym piłeczkę tam i z powrotem.
- Czasowo — praca według harmonogramu: w każdy piątek, pierwszego dnia miesiąca. Większość dzisiejszych pięciu zadań należy do tej kategorii.
- Zdarzeniowo — coś dzieje się w realnym świecie: kończy się spotkanie, przychodzi mail — i to uruchamia pętlę.
Zadania zdarzeniowe można też odwrócić w czasowe: co godzinę zaglądasz do skrzynki Gmail i sprawdzasz, czy zdarzenie zaszło.
Umiejętność, której dziś się nauczysz, to pisanie skutecznego kryterium „gotowe”. Im jaśniejsze warunki zakończenia, tym szybciej wszystko ustawisz i uruchomisz na co dzień w firmie.
Zadanie 1: uzgadnianie faktur i paragonów
To pomaga dosłownie każdej firmie. Wydajesz pieniądze z konta firmowego, paragony lądują w kilku różnych skrzynkach — u mnie były trzy. Transakcje siedzą w osobnym oprogramowaniu księgowym, w moim przypadku FreeAgent. I ktoś — zwykle Ty albo księgowy — musi je wszystkie połączyć: dopiąć paragony do transakcji i doprowadzić konta do porządku.
Odpuścisz to na pół roku i na koniec roku masz 600 nierozliczonych transakcji do uzgodnienia. Ponieważ ustawiłem to dopiero kilka tygodni temu, dokładnie taka była moja sytuacja: ponad 600 transakcji, które Claude miał przejść i uzgodnić.
Logika zadania jest prosta. Uruchamia się w każdy piątek o 16:00 mojego czasu. Pobiera z FreeAgent tygodniowe niewyjaśnione transakcje, potem przeszukuje trzy różne skrzynki w poszukiwaniu pasujących paragonów. Gdy znajdzie dopasowanie — dołącza je i wyjaśnia transakcję. Gdy nie znajdzie — dopisuje do listy luk i mówi mi: oto luki, uzgodnij je ręcznie albo podpowiedz, gdzie szukać paragonów.
Ten mail jest kryterium „gotowe”: każda transakcja z tygodnia jest albo dopasowana, albo trafia na listę luk. Warunkiem ukończenia jest pokrycie każdej transakcji.
Napotkałem przy tym problem, na który prawdopodobnie natrafisz i Ty. Po pierwsze, zadania Claude sięgają do aplikacji wyłącznie przez konektory — nie ma jeszcze skarbca poświadczeń, więc nie użyjesz API ani nie wkleisz klucza API w zwykły tekst. Po drugie, paragony trafiały do trzech skrzynek Gmail, a wbudowany konektor Gmail daje dostęp tylko do jednego konkretnego konta.
Obejście: podłączyć narzędzie o nazwie Composio. Wewnątrz Composio — z bardzo hojnym darmowym planem — łączysz się z Gmailem i podpinasz wiele swoich kont. Konektor w Claude sięga wtedy do wielu skrzynek, wystarczy w prompcie kazać mu połączyć się z Gmailem przez MCP Composio.
(Informacja dodatkowa: MCP, czyli Model Context Protocol, to standard, dzięki któremu narzędzia AL łączą się z zewnętrznymi usługami; Composio pełni tu rolę warstwy pośredniczącej.)
Możesz to sobie wyobrazić jako warstwę interfejsu, która sama wpina się jak konektor i przechowuje poświadczenia poszczególnych usług po swojej stronie — agent nigdy ich nie widzi. Gdy zrozumiesz te niuanse, ustawienie jest bardzo proste. Może to drobna automatyzacja, ale realnie oszczędza mi kilka godzin tygodniowo — i zdrowie psychiczne, gdy zapomnę, a potem miałbym rozliczać 600 transakcji na koniec roku.
Zadanie 2: audyt pełzających subskrypcji
To także przyda się każdemu. Zadanie pobiera powtarzalne wypływy pieniędzy — rzeczy wyglądające na subskrypcje albo usługi ciągłe — z ostatnich ośmiu miesięcy. Obejmuje rachunki od dostawców, wydatki i transakcje bankowe. Potem uruchamia analizę: czy w ostatnim miesiącu pojawiły się podwyżki cen miesiąc do miesiąca? Czy są możliwe duplikaty albo wiele kont? Czy coś jest prawdopodobnie nieużywane od pół roku?
Zadanie liczy też łączny wydatek na powtarzalne subskrypcje w tym miesiącu wobec poprzedniego, żeby wychwycić rozbieżności i wskazać, gdzie można coś ograniczyć albo anulować to, o czym zapomniałeś. Jeśli jesteś jak ja i co miesiąc testujesz nowe narzędzia, zadanie zbierze te wszystkie powtarzalne rachunki, porówna każdy z poprzednim miesiącem i oznaczy rozbieżności. Wynik audytu przychodzi mailem albo powiadomieniem w Claude, z łącznym miesięcznym wydatkiem powtarzalnym wobec poprzedniego.
Co wychwyciło u mnie? Wydatki powtarzalne wzrosły o około 15% miesiąc do miesiąca, ale audyt pokazał, że skok to niemal wyłącznie reklamy Meta, a nie mój stos oprogramowania. Mimo to oznaczył cztery subskrypcje, które po cichu podrożały — kilka dodatkowych miejsc i koszty rosnące przez kwartał. Pokazał też trzy platformy AL działające równolegle, plus osobne zużycie API. Dało mi to wgląd bez wchodzenia w szczegóły całego miesięcznego wydatku i pomogło anulować kilka subskrypcji. Ustawienie zajęło dosłownie około 10 minut.
(Informacja dodatkowa: skille, o których mówi autor, są gotowymi „przepisami” dla Claude — przeprowadzają Cię wywiadem o Twoim procesie, oprogramowaniu finansowym i skrzynkach, a potem budują Twoją wersję zadania, nie jego.)
Zadanie 3: maile, które brzmią jak Ty
To zadanie łączy jednorazowe uruchomienie (przydatne samo w sobie) z zadaniem cyklicznym, które oszczędza czas na bieżąco. Chodzi o pisanie maili, które naprawdę brzmią jak Ty. Zadanie bierze Twój głos z istniejących maili i tworzy z niego profil stylu. Ale idzie dalej: wyławia typowe szablony i motywy z Twojej skrzynki. Jeśli np. zwracasz klientom pieniądze, chwyta Twoją typową odpowiedź o zwrocie czy anulacji i pozwala od razu naszkicować taki mail. Wszystko to zasila zaplanowane zadanie, które sprawdza skrzynkę i tworzy szkice odpowiedzi w Twoim imieniu.
W aplikacji desktopowej, wewnątrz Claude co-work, poprosiłem Claude o zaplanowane zadanie (przez „scheduled → new task → create with Claude”): połącz się z moją skrzynką, przejdź moje wysłane maile z ostatnich 90 dni i zrób dwie rzeczy. Po pierwsze — stwórz listę reguł opisujących mój profil głosu: powitania, pożegnania, sposób mówienia. Po drugie — zauważ, że często wysyłamy te same tematycznie maile: umowy dla klientów, follow-upy do ofert, ponaglenia o faktury, anulacje, przekierowania do samoobsługi, odpowiedzi supportu. Cokolwiek wysyłasz pięć razy lub częściej zamienia się w szablon, który trafia do przykładów. Gdy potem uruchomisz zadanie przechodzące przez skrzynkę, będzie ono dokładnie wiedziało, jak mówisz i jak odpowiadasz w typowych sytuacjach.
W moich szablonach pojawiły się np. „grzeczna odmowa”, „ponaglenie follow-up”, zaproszenia na rozmowy rekrutacyjne. Wszystko to trafiło do folderu operacyjnego, z którego Claude czerpie przy pisaniu maili. Znów: 10–15 minut, a wszystkie te przykłady puściłem równolegle.
Dotknęliśmy tu ważnej rzeczy: często chcemy podać zadaniom kontekst biznesowy — nie powinny działać w izolacji. Mój profil głosu marki powinien być zawsze podawany do briefów mailowych. Trzymam go w moim „systemie operacyjnym agenta”.
Ale gdy zadania działają w chmurze, nie dasz im dostępu do plików lokalnych. Trzeba więc gdzieś tę informację przechować. Obejście — które przy okazji daje uprawnienia zespołowe — to podpięcie Notion. Wrzuć kontakty zespołu, profil głosu, szablony maili do współdzielonego folderu z kontrolą dostępu. Potem w zadaniu każ Claude połączyć się z kontaktami i pobierać przykłady z Notion, zamiast z folderu lokalnego. Sedno naprawy: przenieś pliki z lokalnego pulpitu tam, gdzie sięga wbudowany konektor Claude — u mnie to Notion.
Zadanie 4: spotkania zamienione w listę zadań
To problem, który pewnie znasz. Wszyscy mamy „notatników AL” — Fathom, Granola i podobne. Ale mało który zasila miejsce, w którym naprawdę pracujemy. Mam listę zadań w folderze zarządzania projektami w Notion. Po każdym spotkaniu zostają działania, na które nigdy nie patrzę, i nagrania, do których nie wracam. A gdyby tak wziąć te nagrania, transkrypcje i punkty do działania i po prostu wrzucić je tam, gdzie już pracujesz?
Tak zrobiłem. Za pomocą Composio ustawiłem konektor, który pobiera moje notatki z Fathom. Dwa razy dziennie — o 11:30 i 16:30, od poniedziałku do piątku — zadanie zbiera wszystkie punkty do działania, przekształca je w format Notion i dodaje szczegóły prosto do mojej skrzynki, żebym mógł je posortować. Na razie nie przypisuje ich jeszcze automatycznie do członków zespołu (Solomona czy mnie) — po prostu loguje, na kim działanie ciąży, żebym mógł to zrobić ręcznie. Mógłbym to rozbudować, dając mu więcej informacji o kategoryzacji i właścicielach.
Przykład: z zeszłotygodniowego spotkania dodało zadanie „skontaktuj się z wczesnymi testerami naszego systemu team OS”, z terminem, dokładnym nagraniem i momentem, w którym to padło — mogę wrócić do nagrania w Fathom, zobaczyć kolejne kroki i źródło. Nie muszę już chodzić do Fathom i ręcznie przepisywać zadań; dzieje się to automatycznie dwa razy dziennie, z dowolną częstotliwością.
Co ciekawe, nawet nie musiałeś tego robić przez Composio — wbudowane konektory Claude potrafią pobrać podsumowania spotkań, transkrypcje i punkty do działania bezpośrednio.
Zadanie 5: cotygodniowy monitoring konkurencji
To ostatnie jest chyba najbardziej użyteczne — gdybym mógł zatrzymać tylko jedno z pięciu, wybrałbym je. Uruchomiłem osobny biznes Rank Spark AL, dotyczący bycia marką, którą AL poleca — pozyskiwania klientów z ChatGPT, Claude itd. i pozycjonowania w promptach AL. Nie jesteśmy na tym rynku sami — i Ty też nie jesteś. Mamy listę konkurentów, nawet niekompletną — około 30–50 firm.
Wyobraź sobie nadążanie za każdą ich aktualizacją: posty na YouTube, LinkedIn, X, blogi, zmiany w produkcie. Bardzo trudno zbudować z tego zagregowany obraz. W Notion mamy więc tabelę konkurentów Rank Spark i — jak zgadłeś — cotygodniowy „competitor watch”. Zadanie wchodzi na stronę konkurenta, analizuje jego media społecznościowe, trochę scrapuje i składa tygodniową aktualizację.
Pierwsze uruchomienie było wczoraj: z 55 konkurentów w tabeli 14 było aktywnych i wprowadziło zmiany. Pokazuje „top movers”, czyli najbardziej aktywnych w ostatnich 7 dniach, i co konkretnie zrobili. Na przykład: „Site AL for Bulk opublikował 12 stron porównawczych widoczności GEO/LLM oraz posty cenowe 21 lipca”. Niżej mamy zestawienie per konkurent, które da się dowolnie dostosować. Oczywiście nie obejmie absolutnie wszystkiego, ale oszczędza sprawdzania każdego z osobna. Wszystko jest podlinkowane do źródeł — mogę wejść na bloga Site AL i zobaczyć te opublikowane 21 lipca posty, a potem zdecydować, czy zrobić coś podobnego pod moją niszę. To daje przewagę i pozwala skupić czas na tym, co najważniejsze.
W kryterium „gotowe” mówimy zasadniczo: sprawdź wszystkich konkurentów z listy i nie kończ, dopóki nie przejdziesz każdego — niezależnie od tego, czy coś zmienili w ostatnim tygodniu. Masz albo powiedzieć, że tak, z dowodem, albo że nie.
Zakończenie
To pięć zaplanowanych zadań — wszystkie dostępne jako skille do samodzielnego ustawienia w opisie. Po więcej tutoriali i gotowych zadań zajrzyj do Agenty Academy, do której link jest w opisie.
10 najważniejszych takeaways — z kontekstem zastosowania
1.Zacznij od kryterium „gotowe”, nie od promptu
Na czym polega: Autonomiczna pętla (loop engineering) działa tak długo, aż spełni jasno zdefiniowany warunek ukończenia. To ten warunek, a nie sama treść zadania, decyduje o jakości i kompletności wyniku.
Jak stosować: Zanim ustawisz zadanie, zapisz jedno zdanie: „działaj, aż…”. Np. „aż każda transakcja jest dopasowana lub trafiła na listę luk”. Im konkretniejsze zdanie, tym szybszy i pewniejszy setup.
Na co uważać: Mgliste kryteria („uporządkuj skrzynkę”) prowadzą do niepełnej pracy lub ciągłego wracania po Twoje decyzje. Warunek musi być weryfikowalny — tak/nie dla każdego elementu.
2.Preferuj wyzwalacze czasowe nad turowe
Na czym polega: Pętle uruchamiają się na turę (Twoja wiadomość), czasowo (harmonogram) lub zdarzeniowo (reakcja na zdarzenie). Turowe wymagają, byś był pośrednikiem.
Jak stosować: Ustawiaj zadania na stały harmonogram (piątek 16:00, dwa razy dziennie). Zadania zdarzeniowe da się odtworzyć jako czasowe — np. co godzinę sprawdzaj skrzynkę zamiast czekać na wyzwalacz zdarzenia.
Na co uważać: Zbyt częste uruchomienia to niepotrzebne koszty i szum; zbyt rzadkie — spóźnione reakcje. Dobierz częstotliwość do realnego tempa zmian w danym procesie.
3.Automatyzuj uzgadnianie faktur, zanim uzbiera się góra
Na czym polega: Cotygodniowe zadanie pobiera niewyjaśnione transakcje z oprogramowania księgowego, szuka pasujących paragonów w skrzynkach i albo dopina je, albo tworzy listę luk do ręcznego uzupełnienia.
Jak stosować: Ustaw stały dzień i godzinę, wskaż źródło transakcji i skrzynki z paragonami. Efekt końcowy — mail z listą luk — jest jednocześnie kryterium ukończenia.
Na co uważać: Nie odpuszczaj tego miesiącami — 600 transakcji na koniec roku to problem, którego automatyzacja miała uniknąć. Zawsze przeglądaj listę luk; AL nie zgadnie, gdzie leży brakujący paragon.
4.Rób regularny audyt subskrypcji, ale czytaj przyczynę wzrostu
Na czym polega: Zadanie zbiera powtarzalne wydatki z kilku miesięcy, porównuje miesiąc do miesiąca i oznacza podwyżki, duplikaty, nieużywane i nakładające się usługi.
Jak stosować: Uruchamiaj comiesięcznie z powiadomieniem o łącznym wydatku wobec poprzedniego okresu. Wykorzystaj to do świadomego cięcia zapomnianych narzędzi i zdublowanych platform.
Na co uważać: Sam wzrost procentowy myli — u autora 15% skoku to były reklamy, nie oprogramowanie. Zawsze sprawdzaj, co stoi za liczbą, zanim zaczniesz anulować.
5.Zbuduj profil swojego głosu z wysłanych maili
Na czym polega: Claude analizuje Twoje wysłane maile (np. 90 dni), tworzy reguły stylu (powitania, pożegnania, ton) oraz szablony powtarzalnych odpowiedzi, z których potem czerpie przy pisaniu szkiców.
Jak stosować: Poproś o dwie rzeczy: listę reguł głosu i zestaw szablonów dla tematów wysyłanych 5+ razy (zwroty, ponaglenia, follow-upy). Podłącz je do zadania szkicującego odpowiedzi.
Na co uważać: Szkice to nadal szkice — przejrzyj je przed wysyłką, zwłaszcza w sprawach wrażliwych. Styl skopiowany z przeszłości może nie pasować do nowego, nietypowego kontekstu.
6.Obchodź ograniczenia konektorów przez Composio
Na czym polega: Zadania Claude w chmurze sięgają do aplikacji tylko przez konektory; nie ma skarbca kluczy API, a wbudowany Gmail obsługuje jedno konto. Composio pełni rolę warstwy pośredniczącej dla wielu kont i usług.
Jak stosować: Podłącz Composio (ma hojny darmowy plan), wepnij tam wiele skrzynek Gmail czy Fathom, a w prompcie każ Claude łączyć się przez MCP Composio. Poświadczenia zostają po stronie Composio — agent ich nie widzi.
Na co uważać: To dodatkowa usługa i dodatkowy punkt zaufania w łańcuchu. Sprawdź, jakie uprawnienia nadajesz, i pamiętaj o limitach darmowego planu przy większej skali.
7.Przenieś kontekst biznesowy do Notion, nie do plików lokalnych
Na czym polega: Zadania działające w chmurze nie mają dostępu do plików na Twoim dysku. Kontekst (profil głosu, szablony, kontakty) musi leżeć tam, gdzie sięga wbudowany konektor.
Jak stosować: Trzymaj współdzielone materiały w Notion z kontrolą dostępu, a w zadaniu każ Claude pobierać je stamtąd. Przy okazji zyskujesz uprawnienia zespołowe.
Na co uważać: Materiał w Notion staje się „źródłem prawdy” — jeśli jest nieaktualny, zadania będą działać na starych danych. Zadbaj o jego utrzymanie i przemyślany dostęp zespołu.
8.Wpuść notatki ze spotkań tam, gdzie naprawdę pracujesz
Na czym polega: Zadanie dwa razy dziennie pobiera notatki z Fathom, wyciąga punkty do działania z terminem, źródłem i osobą odpowiedzialną, i wrzuca je w formacie Notion do Twojej listy zadań.
Jak stosować: Podłącz notatnik spotkań (przez wbudowany konektor Claude lub Composio) i ustaw kilka uruchomień dziennie. Rozbuduj o kategorie i właścicieli, jeśli chcesz automatycznego przypisywania.
Na co uważać: Autor na razie tylko loguje, na kim ciąży zadanie — pełne przypisywanie wymaga dodatkowej konfiguracji. Zweryfikuj, czy AL poprawnie odczytało odpowiedzialnych, zanim zaczniesz na tym polegać.
9.Automatyzuj monitoring konkurencji z linkami do źródeł
Na czym polega: Cotygodniowe zadanie przechodzi całą listę konkurentów, scrapuje ich strony i social media, wskazuje najbardziej aktywnych i podaje konkretne zmiany — z odnośnikami do źródeł.
Jak stosować: Trzymaj listę konkurentów w tabeli (np. Notion), ustaw cotygodniowy przegląd i wymuś w kryterium „gotowe” sprawdzenie każdego wpisu — z dowodem aktywności lub jej braku.
Na co uważać: Raport nie obejmie absolutnie wszystkiego, więc traktuj go jako punkt startu, nie wyrocznię. Zawsze wchodź w podlinkowane źródło, zanim wyciągniesz wnioski i zainwestujesz czas.
10.Skille pozwalają odtworzyć te zadania pod siebie
Na czym polega: Autor udostępnia każde z pięciu zadań jako „skill” — gotowy przepis, który przeprowadza Cię wywiadem o Twoim procesie, oprogramowaniu i skrzynkach, a potem buduje Twoją wersję zadania.
Jak stosować: Zamiast kopiować konfigurację autora 1:1, użyj skilla, żeby dopasować logikę do własnych narzędzi finansowych, skrzynek i struktury zespołu.
Na co uważać: Skill konfiguruje mechanikę, ale to Ty odpowiadasz za jakość danych wejściowych i kryteriów „gotowe”. Automatyzacja na złych założeniach po prostu szybciej powiela błędy.